Θαλασσένια @υλή

Kiku για όλους.

2012-02-05T17:22:00.001+02:00

Θα κλείσω την αναδρομή του ταξιδιού

με την επίσκεψη στον Βοτανικό κήπο της Ν.Υόρκης.

Τον Μάρτιο πραγματοποιείται εκεί έκθεση ορχιδέας.

Τον Οκτώβριο υπάρχει η γιορτή των χρυσανθέμων

και ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα στην έκθεση αυτή

όπου είχε πολλές ποικιλίες, όμορφα χρώματα και περίτεχνα σχήματα.

Στους φίλους που με συντρόφεψαν στο ξεφύλλισμα των αναμνήσεων,

στην αναπόληση των όμορφων στιγμών,

χαρίζω ένα kiku, όπως λέγεται στην χώρα των χρυσανθέμων.

Στον Συμπατριώτη, σταθερό στην παρέα.

Στην δυναμική kariatida

Στο αγαπημένο ξωτικό

Στη μάγισσα που της αρέσει το λευκό και το κίτρινο.

Στην ταξιδεμένη magda

Στη γατίσια ΦΟΥΛΗ

Στην καλλιτέχνιδα Roadartist

Στα κορίτσια της καρδιάς μας EΛΕΝΑ και Μαρία Β

Στη μοναδική Άστρια

Στον άρχοντα VAD

Στην θαλασσινή zoyzoy

Στη συντοπίτισσα eleni

Στην τρυφερή margo

Στο Pici που δεν είναι Friki

Στον ηλιογράφο που ζωγραφίζει φωτογραφίζοντας

Στον ταξιδευτή του λόγου nikiplo

Στην όμορφη γελαστή agrampelli

Στον Constantino με τα ζωγραφικά σενάρια

Στον Αρκάδα α Κενταύρου

Και λοιπόν; Κάτι για σένα

Στον Deni που ζει σε αυτή την πόλη

Στην καλή μας mia

Στο μπισκοτάκι που βρίσκεται εκεί κοντά

Στην Ξανθή που αγαπάμε

Στον panayioti

Στην φίλη Αγριάδα

Στο Nature Digital

Στην θεία Coula με τα coula της

Στον teleytaio σκεπτόμενο

Στην αγαπημένη μας Αντιγόνη
θα μου επιτρέψετε να στείλω όλη τη γλάστρα

Στους e-φίλους και φίλους

Xρωματιστή Εri Γλαρένια Ειρήνη Νέλλυ kiki Yπατία lena_zip

Side21 coulpa mahler zouzouna ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ Vita Ζαχαρούλα

Summertime Blues Eυρύνοο Εlpiniki Λιλα effie ΔΥΣΠΙΣΤΟ Τhalassokrator

που συχνά πυκνά περνούν από την Θαλασσένια @υλή

και τους Ευχαριστώ.

Θέλησα να κρατήσω μία σειρά με βάση την πυκνότητα των σχολίων

στις σχετικές αναρτήσεις αλλά δεν έχει νόημα.

Γιατί το ένα σχόλιο του ηλιογράφου... της Αγτιγόνης... της Χρωματιστής...

έχει για μένα την ίδια αξία με τα 7 της kariatidas, του Συμπατριώτη, της magdas.

Γιατί τα συναισθήματα που μου χαρίζετε δεν μπαίνουν σε σειρά,

αναμιγνύονται και γίνονται πολύχρωμο πολύτιμο κουβάρι.

Έχουν την ίδια γλυκύτητα που αφήνουν τα πρώτα λουλούδια της άνοιξης.

Τα συναισθήματα δεν μετρώνται σε κιλά ούτε σε μέτρα,

παρά μόνο αποθηκεύονται σε μια άκρη της καρδιάς
και αποκτούν αξία διαχρονική.

Απολογία.... ομολογία.... εξομολόγηση;;;

Πείτε το όπως θέλετε.

Μου είστε πολύτιμοι.

Tα δώρα της καρδιάς δεν μαραίνονται,
θα σας περιμένουν εδώ.

Ας με συγχωρήσει όποιος τον ξέχασα ακούγοντας

ένα μουσικό κομμάτι που μου αρέσει πολύ.

http://youtu.be/9LRkUKCQI64

Για να λέμε ότι χιόνισε.

2012-02-01T00:18:00.002+02:00

Εχθές χιόνιζε στα μέρη μας

όλη μέρα...... από τα ξημερώματα.

Δεν συμβαίνει συχνά

και όταν γίνεται

είμαστε επι ποδός από χαρά.

Μέσα έξω, γύρω-γύρω ως το βράδυ.

Έστρωνε και ξέστρωνε συνέχεια σαν λευκό τραπεζομάντηλο.

Για να λέμε ότι χιόνισε κι εδώ.

Τα γνωμικά του παππού

Σήμερα στα πλαίσια αυτής της ετικέτας

θα σας πω ένα γνωμικό που έλεγε συχνά η μητέρα,

με στόχο την αποτροπή του δανεισμού.
Συνήθως αντικειμένων εκείνη την εποχή όπως,
το κόσκινο του τραχανά, το ρεντέ για το κυδώνι, το ταψί του μπακλαβά,
το σοφρά για τις χυλοπίτες, τη σκάφης για το κους κους.
"Το νοικοκυριό να είναι δικό σου, έλεγε, όχι δανεικό"

"Έβγα έξω και πομπεύσου, έμπα μέσα και πορεύσου."

Καλό μήνα, ας είναι και ζεστός.

Το φεγγάρι είναι παντού ίδιο.

2012-01-28T16:34:00.001+02:00

Φανερώθηκε ξαφνικά μέσα από τα σύννεφα

και μαςκαθήλωσε.

Το χαζέψαμε πολύ ώρα

ως που ανέβηκε ψηλά

και έδειξε την πόλη της Ν. Υόρκης αλλιώτικη.

Στιγμές όμορφες, συγκινητικές, χαρούμενες, αξέχαστες.

Μακάρι η ζωή μας να έχει πολλές τέτοιες στιγμές

με φίλους........με αγαπημένους!!!

Στη μαχητική kariatida

Central Park

2012-01-25T00:39:00.000+02:00

Πηγαίνοντας μια βόλτα στο Central Park

συναντήσαμε την παρέλαση των Ισπανόφωνων.

Η 5η λεωφόρος είναι εκείνη που φιλοξενεί τέτοιες παρελάσεις,

όπως την Ελληνική στις 25 Μαρτίου.

Αφού θαυμάσαμε τις παραδοσιακές ενδυμασίες

τα άρματα με τους τραγουδιστές και τις καλλίγραμμες

και την μοναδική μπριόζα Αργεντίνα!!!
Μήπως μία πτώχευση θα μας αναγεννήσει;)

Διαλέξαμε την πύλη των καλλιτεχνών για να μπούμε στο πάρκο
και τότε θυμήθηκα την Roadartist.

Εκεί μπροστά περιμένουν υπομονετικά τα τετράποδα με τα αφεντικά τους,

τους ντόπιους και τους τουρίστες για μία περιήγηση.

Σας αφήνω να ξεκουραστείτε στο πράσινο χαλί

Οι Νεοϋορκέζοι κατακλύζουν το πάρκο και το χαίρονται με σεβασμό και ηρεμία.

Ο θόρυβος της πόλης δεν περνά μέσα από το πυκνό πράσινο
και θαρρείς ότι βρίσκεσαι κάπου στην εξοχή.

Απολαύστε το τοπίο

την όαση αυτής της πόλης.

Τη ρομαντική της πλευρά

Την καλλιτεχνική

Ακούστε νοερά τον ήχο του σαξόφωνου!!!
Πολύ συχνά κάτω από τις γέφυρες βλέπεις κάποιο μουσικό.
Το στέγαστρο λειτουργεί σαν ηχείο και η μελωδία ακούγεται πιο γλυκιά.

Την ευφορία που ένιωσα περπατώντας στο ατελείωτο πάρκο

αποτελείωσε η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων

μια ζεστή μέρα, στις 9 Οκτωβρίου 2011

Στην ευγενική και ευαίσθητη ψυχή της Roadartist.
Το θαύμα πολλές φορές είναι στο χέρι μας.

Piermont και Sleepy Hollow

2012-01-20T01:50:00.003+02:00

Το ξεφύλλισμα των εικόνων συνεχίζεται

Πηγαίνοντας στο Piermont μέσα στην καταπράσινη φύση

κάναμε μία στάση να δούμε την μεγαλούπολη από μακριά.
Στην βάση του πυλώνα της γέφυρας είδαμε τον κόκκινο φάρο.

Το κανάλι στο βάθος οριοθετεί στα δεξιά, το βόρειο άκρο του Manhattan.
------
Στα προηγούμενα ταξίδια οι επιδρομές γίνονταν στα κλασικά αξιοθέατα
και τα πασίγνωστα μουσεία, τα οποία άλλωστε κρατούν πάντα μία πρώτη θέση.
Γίνονταν επίσης στα πολυκαταστήματα -πολιτείες-

τότε που εικόνες του "The Mall" και "Cosmos" ήταν γνωστές μόνο από ταινίες

και πέραν των άλλων, αξιοθαύμαστα για τα εφηβικά - νεανικά μου μάτια.

Όμως αυτά έτσι κι αλλιώς έχασαν την αίγλη τους προ πολλού.

Γι αυτό ετούτη τη φορά οι επιδρομές έγιναν αποκλειστικά στη φύση,

αφού η εποχή ήταν όχι απλά κατάλληλη αλλά υπέροχη και επιβλητική.

Είναι τότε που τα καταπράσινα δένδρα μας γνωρίζουν
την πιο πλούσια και ζεστή χρωματική παλέτα της φύσης.

Πορφυρό κόκκινο

Κόκκινο φλογερό

Κόκκινο αδυναμία:)))

Εκτυφλωτικό κίτρινο

Κίτρινο φωτεινό

Το πιο γλυκό πορτοκαλί ! ! !

και όλα αυτά μαζί σε ένα ζωγραφικό πίνακα.

Φθάσαμε στο Piermont

ένα παραποτάμιο χωριό

Ένα βιομηχανικό γλυπτό με εντυπωσίασε.

Το αξιέπαινο είναι ότι κρατούν σαν ιστορία

και προβάλλουν ως αξιοθέατα, τα πιο απίθανα πράγματα.

Ίσως επειδή δεν υπάρχει βαθιά ιστορία.

Tappan Zee bridge, με μήκος πέντε χιλιομέτρων περίπου.

Προχωρήσαμε πιο βόρεια στην ίδια πλευρά του ποταμού Hudson
για να δούμε την γέφυρα από την άλλη μεριά

και πάμε να την περάσουμε για να βρεθούμε απέναντι
με προορισμό το Sleepy Hollow.

Hudson ποταμός

Στην άλλη όχθη του ποταμού

πρώτα επισκεφθήκαμε το σπίτι του Washington Irving στο Irvington.

"Την συναρπαστική ιστορία του Ακέφαλου Καβαλάρη αφηγείται ο Ουάσινγκτον Ίρβινγκ (1783-1859) στον Μύθο της Κοιμισμένης Κοιλάδας και είναι πάνω στην ιστορία αυτή που στηρίχθηκε όλη η μετέπειτα συγγραφική και κινηματογραφική παράδοση, που κορυφαία της στιγμή υπήρξε η ομότιτλη ταινία με τον Τζώνυ Ντεπ.
Βαθύς ανατόμος του ανθρώπινου χαρακτήρα, της μικρής ουσιαστικής λεπτομέρειας, που αποτελεί την αναγκαία ψηφίδα στο μεγάλο ψηφιδωτό του καθημερινού βίου, συνεπαρμένος από τη γοητεία του μύθου και του ταξιδιού των απαραίτητων αυτών συντρόφων μας στις ώρες της μοναξιάς και της περισυλλογής, ο Ουάσινγκτον Ίρβινγκ εξακολουθεί να μας γοητεύει με τον άρτιο λογοτεχνικό του λόγο.
Τα διηγήματά του αυτά, μικρό δείγμα από το μεγάλο του έργο, είναι εκείνα που η παγκόσμια κριτική κατάταξε στα αριστουργήματα της αγγλόφωνης λογοτεχνίας."

πληροφορίες από Wikipedia

Πολιτιστικά δρώμενα για μικρούς και μεγάλους μία ηλιόλουστη μέρα,

στον περιβάλλοντα χώρο του σπιτιού.

Για τους σινεφίλ ταινιών τρόμου η γνωστή εκκλησία από την ταινία
και το πολύ παλαιό κοιμητήριo στο Sleepy Hollow.

Καθώς έπεφτε ο ήλιος, ένα δένδρο έτριξε πάνω από τα κεφάλια μας.

Μπρρρρρ αγριεύτηκα με τον ακέφαλο καβαλάρη :))

Φύγαμεεεεεε

Η επιστροφή άρχισε με συννεφιασμένο σούρουπο.

Και για να κλείσουμε γλυκά και μυρωδάτα πάμε σε ένα ανθοπωλείο

τον καιρό των χρυσανθέμων.

και της κολοκύθας,

31 Οκτωβρίου που γιορτάζουν το Halloween.

Κολοκύθα γίγας και .... έπεται συνέχεια.

Στην καρδιά του χειμώνα...

2012-01-13T20:02:00.000+02:00

...τώρα που το κρύο και η βροχή δεν επιτρέπoυν δουλειές έξω,
ας δούμε μερικές φωτογραφίες από το τελευταίο ταξίδι

πριν μπουν στο άλμπουμ των αναμνήσεων.

Hotel Plaza
αν δεν έχετε που να μείνετε όταν πάτε στη Ν.Υόρκη:)

Lincoln tunnel
εικόνες και πληροφορίες
Προτιμώ τους υπέργειους δρόμους αλλά όταν είναι ανάγκη....
περνάμε κάτω από το νερό.

Καθεδρικός ναός Αγίου Πατρικίου

Εικόνες από το εσωτερικό της ανακαινισμένης βιβλιοθήκης
μπορείτε να δείτε σε παλαιότερη ανάρτηση.

Oι αγανακτισμένοι της Ν. Υόρκης.

Αυτό πρώτη φορά το είδα.

Οκτώμβριος 2011
Το παγκόσμιο κέντρο εμπορίου ανεγείρεται εκ νέου
μετά την κατάρευση των δίδυμων πύργων.

εδώ θα δείτε πώς ήταν τον Μάρτιο του 2010
και σχετικές πληροφορίες.

καθώς και πληροφορίες για το Flatiron.

Συνέχεια στο επόμενο ποστ.

Πρίν αλλάξουμε θέμα...

2012-01-10T02:26:00.000+02:00

...ακόμα ένα απόσπασμα

από το βιβλίο του Eduardo Galeano

μνήμη της φωτιάς

Ι Ι. ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ

1785

Βερσαλίες

Η πατάτα γίνεται μεγάλη κυρία.

Την έφεραν από το Περού πριν από διακόσια πενήντα χρόνια

οι Ισπανοί κατακτητές. Οι Ινδιάνοι την είχαν σε μεγάλη εκτίμηση,

γι΄αυτό στην Ευρώπη την προόρισαν για τα γουρούνια,

τους φυλακισμένους και τους ετοιμοθάνατους.

Η πατάτα τιμωρήθηκε και χλευάστηκε κάθε φορά

που προσπάθησε να ξεφύγει από τα χοιροστάσια,

τις φυλακές και τα νοσοκομεία.

Σε πολλές επαρχίες απαγορεύτηκε και στην Μπεζανσόν

την κατηγόρησαν για τη λέπρα.

Ο Αντουάν Παρμαντιέ γνώρισε την πατάτα στην αιχμαλωσία.

Βρισκόταν σε μια φυλακή της Πρωσίας, όπου του έδιναν να φάει μόνο πατάτες.

Στην αρχή του φάνηκε άνοστη, όμως στη συνέχεια την αγάπησε,

κι ανακάλυψε σ΄ αυτήν ποικίλες γεύσεις και χαρίσματα.

Ελεύθερος πλέον στο Παρίσι, ο Παρμαντιέ οργάνωσε μια δεξίωση,

όπου παρευρέθηκαν ο Ντ΄Αλαμπέρ, ο Λαβουαζιέ,

ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών Βενιαμίν Φραγκλίνος και άλλοι επίσημοι.

Ο Παρμαντιέ τους πρόσφερε ένα μενού αποκλειστικά με πατάτες:

πατατόσουπα, πουρέ, ψωμί από πατάτα, πατατοσαλάτες με διάφορες σάλτσες,

τηγανητές πατάτες, πίτες και γλυκά από πατάτα.

Για επιδόρπιο, τούρτα από πατάτα. Για ποτό, τσίπουρο πατάτας.

Ο Παρμαντιέ έπλεξε το εγκώμιό της. Εξύμνησε τη θρεπτική της αξία,

ισχυρίστηκε πως είναι απαραίτητη στον ουρανίσκο και στο αίμα,

κι ανακοίνωσε πως η πατάτα θα γλυτώσει την Ευρώπη από την πείνα,

γιατί αντέχει στο χαλάζι και καλλιεργείται εύκολα.

Οι πατατόπληκτοι καλεσμένοι τον χειροκρότησαν συγκινημένοι,

έχοντας πειστεί. Στη συνέχεια ο Παρμαντιέ έπεισε και τον βασιλιά.

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ διέταξε να καλλιεργηθεί η πατάτα

στα κτήματά του στη πεδιάδα Σαμπλόν, κοντά στο Παρίσι

κι έβαλε στρατιώτες ολόγυρα για προστασία.

Με τον τρόπο αυτό παρακινήθηκε η περιέργεια του κόσμου

και η επιθυμία να γευτούν τον απαγορευμένο καρπό.

Τώρα στις Βερσαλίες γίνεται η επίσημη επιβράβευση.

Η βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα, με μια περούκα σκέτο πατατόκηπο

σφραγίζει με βασιλικό ασπασμό το μάγουλο του Αντουάν Παρμαντιέ.

Ο βασιλιάς Λουδοβίκος, που δεν θ΄αργήσει να χάσει το κεφάλι του

τον αγκαλιάζει. Ολόκληρη η γαλλική αριστοκρατία

παρευρίσκεται στην αποθέωση της πατάτας,

στη χώρα που η τέχνη της γαστρονομίας

είναι η μοναδική θρησκεία δίχως άθεους.

...και κάτι να γλυκαθούμε.

Οι κρέπες είναι δημοφιλείς στο σπίτι μας, συνήθως γλυκές.

Νομίζω ο μικρός μας σεφ εξελίσσεται σε μεγάλος:)

και εχθές που είχε όρεξη για κρέπες μεγαλούργησε

Η δική του, με πραλίνα φουντουκιού και μπανάνα

-δική του και η φωτογραφία-

Η δική μου, έχει και τρίμματα ΜΙΡΑΝΤΑ για περισσότερες θερμίδες:)

μου λείπουν βλέπετε, χαχα.

Η κάτοψη του ενόχου

Μία εσωτερική άποψη

Υπό κατασκευή.

Τα υλικά που απαιτούνται υπάρχουν συνήθως στο σπίτι

και η ετοιμασία τους είναι πολύ εύκολη.

Για δύο μεγάλες κρέπες χρειαζόμαστε

1/2 κούπα αλεύρι, 1/2 κούπα γάλα ελαφρά χλιαρό, 1 αυγό,

1 κουτ.γλυκού ζάχαρη, 1/2 κ.γ. βούτυρο, 1/2 κ.γ. κονιάκ, 1 πρέζα αλάτι.

Χτυπάμε ελαφρά όλα τα υλικά και έχουμε ένα ωραίο χυλό.

Ψήνουμε σε μέτρια φωτιά δύο μεγάλες ή 4-5 μικρότερες.

Εκτός από τις γνωστές προτάσεις σερβιρίσματος,

σοκολάτα, μπανάνα, μπισκότα, ινδοκάρυδο,

σερβίρουμε με μαρμελάδα φράουλα και καβουρντισμένο αμύγδαλο

ή ό,τι αγαπάτε.

Νομίζω έχω ξαναδείξει κρέπες αλλά αυτές του μικρού

έγιναν καλύτερες από τις δικές μου:)))

Mεταξύ....

2012-01-08T17:03:00.000+02:00

...τυριού και αχλαδιού...

.....ένα απόσπασμα....

Από το βιβλίο του Eduardo Galeano

μνήμη της φωτιάς

Ι Ι. ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ

"Ένα ρολόι που μετρά τις μυρωδιές.

Στις εφτά, με τον γαλατά, αρχινάει το βουητό της πόλης.

Ακολουθεί το καρότσι με τα βότανα, σαν για να εξανγίσει τον αέρα.

Στις οκτώ περνάνε οι κεσέδες με την κρέμα.

Στις εννιά μια φωνή διαλαλεί ζαχαρωτά με κανέλα.

Στις δέκα, τα ταμάλες αναζητούν πεινασμένα στόματα.

Στις έντεκα βγαίνουν τα πεπόνια, τα γλυκά καρύδας και το ψημένο καλαμπόκι.

Στις δώδεκα παρελαύνουν οι μπανάνες, τα ρόδια, οι ανανάδες,

οι ζουμεροί καρποί της ανόνας με το πράσινο βελούδινο χρώμα,

και τα αβοκάντο με την τρυφερή σάρκα.

Στη μία εμφανίζονται τα γλυκά με σιρόπι από μέλι.

Στις δύο διαλαλούν ζεστούς λουκουμάδες, πού κάνουν τα σάλια σου να τρέχουν

κι αμέσως μετά έρχονται οι πίτες, πασπαλισμένες με κανέλα,

που δεν αφήνουν κανένα ουρανίσκο ασυγκίνητο.

Στις τρεις αρχίζουν να πουλάνε τα αντικούτσο,

κομματάκια από εντόσθια και καρδιές με μπόλικη σάλτσα,

και στη συνέχεια καταφθάνουν οι ντελάληδες για το μέλι και τη ζάχαρη.

Στις τέσσερις, στους πάγκους πουλάνε μπαχαρικά σκέτο μπαρούτι.

Στις πέντε το σεβίτσε, ωμό ψάρι σε χυμό λεμονιού.

Στις έξι τα καρύδια.

Στις εφτά, βγάζουν στις στέγες το μασαμόρα

(ζύμη από καλαμπόκι, μέλι, και ζάχαρη) για να κρυώσει.

Στις οκτώ, τα παγωτά με όλων των ειδών τα χρώματα και τις γεύσεις,

ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες της νύχτας."

.....και ένα καλό κρασί! ! !

Και σε απολαυστικό κόκκινο! ! !

Για ένα ψωμάκι πήγε ο χριστιανός....

2012-01-07T17:09:00.000+02:00

.....και έφερε μια "κόλαση"

Αχχχχχ θα αναστενάξει η ζυγαριά! ! !

Χρόνια Πολλά.

Η μηχανή δεν είχε την κατάλληλη ρύθμιση

αλλά.... ποιός κοιτούσε τις ρυθμίσεις;)

Απλόχερα οι ευχές!!!!

2012-01-01T00:13:00.002+02:00

Εύχομαι Καλή Χρονιά με υγεία και αγάπη

Να είμαστε γεροί και χαρούμενοι

Να έχουμε σύνεση, ψυχραιμία και αφθονία στις αξίες της ζωής.

Καλό Μήνα

Τα γνωμικά του παππού.

"Πενία τέχνας κατεργάζεται"

Άγιος Βασίλης έρχεται.....με αναμνήσεις.

2011-12-29T00:01:00.000+02:00

Γύρω στις δέκα ο πατέρας ήταν έτοιμος,

καθαρός και στολισμένος με τα καλά του.

Μόλις η μητέρα του έδινε το δικό της γούρι -ένα χρηματικό ποσό-

έφευγε για να τηρήσει το έθιμο το οποίο ήταν

να παίξει για το καλό -χαρτιά ή ζάρια- μέχρι να μπει ο νέος χρόνος.

Στις 12.10 ήταν στο σπίτι.

Στη βρύση της αυλής τον περίμενε άσπρη πετσέτα

για να πλυθεί και να μπει καθαρός

και στην είσοδο υπήρχε ένα ρόδι που έσπαγε

με την ευχή να υπάρχει αφθονία.

Ερχόταν μέσα κρατώντας ένα κλαδί ελιάς

μας ακουμπούσε με αυτό και ευχόταν Καλή Χρονιά με υγεία.

Μετά άναβε όλα τα φώτα στο σπίτι.

Στο σαλόνι τον περίμενε το κέρασμα του Άι-Βασίλη.

Ένα ούζο -χαχα στον πατέρα δεν αρέσει το ούζο-

και τα καθιερωμένα Χριστουγεννιάτικα γλυκά.

Μετά με ένα πιάτο καλούδια

πήγαινε να κάνει ποδαρικό στην γιαγιά και στην θεία.

Όταν γύριζε κόβαμε την βασιλόπιτα η οποία ήταν τυρόπιτα:))

Ο τυχερός κέρδιζε το φλουρί και καθόμασταν για φαγητό.

Αυτή η πίτα απαιτούσε χειροποίητο φύλο, τυρί φέτα με λίγο πιπέρι

και το σημάδι του σταυρού για ευλογία.

Αναμνήσεις από παραμονές Πρωτοχρονιάς στο πατρικό.

Τώρα δεν τηρούμε έτσι το έθιμο παρά μόνο για τις πίτες:)

Η αλμυρή να μας θυμίζει... και να νοστιμίζει το γιορτινό τραπέζι της παραμονής

και η γλυκιά ανήμερα της Πρωτοχρονιάς για την Καλή Χρονιά.

Ετούτη όμως θέλει υλικά μυρωδάτα για να αποδώσει γεύση και άρωμα.

Για αλλαγή στις συνταγές σας σημειώστε, φτιάξτε τη και θα με θυμηθείτε.

Βασιλόπιτα Πολίτικη.

1,5φλυτζάνι φυτικό βούτυρο, 1,5φλυτζάνι ζάχαρη, 1φλυτζάνι γάλα,

1/2 φλυτζανάκι κονιάκ, 2 βανίλιες, 5 αυγά, 3 κουταλάκια μπέικιν,

ξύσμα ενός πορτοκαλιού, 3,5φλυτζάνια αλεύρι.

Χτυπάμε το βούτυρο, προσθέτουμε την ζάχαρη και τους κρόκους.

Ρίχνουμε το κονιάκ, τις βανίλιες, το ξύσμα και το χλιαρό γάλα.

Προσθέτουμε τα ασπράδια χτυπημένα μαρέγκα

και τέλος το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ.

Η δόση αυτή είναι για ταψί 30εκ.

Ψήνουμε στους 170-180 για 70', προσαρμόστε στον δικό σας φούρνο

και μην ξεχάσετε το φλουρί.

Εύχομαι Καλή Πρωτοχρονιά με χαρά και τύχη.

Όλα έτοιμα στολισμένα!!!

2011-12-21T02:05:00.004+02:00

Μέσα γιορτινά

και έξω όμορφα

Με ζεστασιά στην καρδιά

Χαρά μικρού παιδιού

Και προσμονή για το καλύτερο

Τα μελομακάρονα

και οι κουραμπιέδες μοσχοβόλισαν το σπίτι.

Και ο βασιλιάς μπακλαβάς

το στόλισε για τα καλά όπως κάθε χρόνο.
Την συνταγή θα δείτε εδώ, είναι ακριβώς ίδια όσο θυμάμαι τον εαυτό μου
και παραδοσιακά πετυχημένη.

Φέτος τα παιδιά ανέλαβαν τις γλυκές ετοιμασίες

και εγώ τα καμάρωνα.

Καλά Χριστούγεννα.

Στην γλυκιά Ginger

και την Sweet cheery

Η Ελλάδα του μπαρμπα-Κώστα φεύγει.

2011-12-13T22:02:00.001+02:00

Βρήκα τη σύνδεση ξεχασμένη στο πρόχειρο.

Αν έχετε χρόνο δείτε το κείμενο.

Τον συνάντησα στην Ανδραβίδα, τον μπαρμπα-Κώστα, ύστερα από 20 και πλέον χρόνια. Ήταν στο καφενείο όπου είχαμε πρωτοβρεθεί. Κομματάρχης στην περιοχή ο ογδοντάρης σήμερα αγρότης και, όπως μού είπε, οι καιροί αλλάζουν.

Ο ίδιος έκανε μια μικρή περιουσία με τις γεωργικές επιδοτήσεις από την ΕΟΚ. Η μία κόρη του διορίστηκε από τοπικό βουλευτή στην Αγροτική Τράπεζα και η άλλη εργάζεται σε μία Εφορία του Πύργου. Τον γιό του κατάφερε να τον βάλει στην ΔΕΗ της Πάτρας, όπου, μού είπε, ότι «διαπρέπει ως συνδικαλιστής». Οι δύο γαμπροί του είναι δικηγόρος ο ένας και γεωπόνος ο άλλος με απασχόληση στο πρώην υπουργείο Γεωργίας. Η δε νύφη του είναι δασκάλα στο Δημοτικό Σχολείο της Γαστούνης.

«Παλιά ήταν διαφορετικά τα πράγματα», μού εξομολογήθηκε ο μπαρμπα-Κώστας.

«Οι βουλευτές μπορούσαν να μάς βοηθήσουν. Τώρα όμως.».

«Μα καλά», του λέω, «αν καταλαβαίνω καλά μπαρμπα-Κώστα είστε όλοι, με μία εξαίρεση, κρατικοί υπάλληλοι. Εσύ έβγαλες δύο δεκάρες από τις κοινοτικές επιδοτήσεις και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς σου απασχολούνται στο Δημόσιο και σε δημόσιες εταιρείες.».

«Ε, και λοιπόν, κακό είναι αυτό; Εγώ έδωσα αγώνες για το κόμμα και τα παιδιά μου το στηρίζουν.

Να μην κάνει κάτι αυτό και για μας; Χωρίς τις ψήφους που μαζεύουμε ο Χ.Γ. δεν θα έβγαινε ποτέ βουλευτής.

Στις τελευταίες εκλογές βγήκε για τρίτη φορά και απ' ό,τι βλέπω και μαθαίνω είναι και κονομημένος». «Εσύ, μπαρμπα-Κώστα, πόσα διαμερισματάκια έχεις;».

«Δύο στον Πύργο, δύο στην Πάτρα και το σπίτι μου εδώ.

Έχουμε και τα χωράφια, με τα οποία κανείς δεν ασχολείται τώρα γι αυτό προσπαθώ να τα δώσω σε κανέναν που να θέλει να ανοίξει σουπερμάρκετ».

«Δάνεια, από ποιες τράπεζες έχεις πάρει μπαρμπα-Κώστα;».

«Μπα, τώρα, την ΑΤΕ και την Εθνική τις ξόφλησα. Είχα πάρει σχεδόν τζάμπα δάνεια από την ΑΤΕ και το 20% μού το χαρίσανε λόγω των πυρκαγιών. Τώρα όμως τα βλέπω σκούρα.

Παίρνω δύο συντάξεις και φοβάμαι μπας και τις χάσω .

Αυτοί οι ! κλέφτες φταίνε που φθάσαμε σ' αυτά τα χάλια.».
Από το 1982 έως το 1997 ο μπαρμπα-Κώστας εισέπραξε από τα κοινοτικά Ταμεία 620.000 ευρώ. Δανείστηκε από την ΑΤΕ και την Εθνική άλλα τόσα.

Ποτέ του δεν πλήρωσε μία στην εφορία, εισπράττει 2.350 ευρώ τον μήνα συντάξεις, έχει 1.100 ευρώ έσοδα από δύο ταξί που νοικιάζει και το καλοκαίρι νοικιάζει σε Γερμανούς τρία δωμάτια αδήλωτα που έχει στο Κατάκολο.

Την περίοδο 1975-1985 τού χαρίστηκαν 3 εκατ. δραχμές δάνεια από την ΑΤΕ και εισέπραξε κάπου 500.000 για φυσικές καταστροφές.
«Εσύ βολεύτηκες μια χαρά μπαρμπα-Κώστα», λέω στον συνομιλητή μου.

«Τα εγγόνια σου τί βλέπεις να κάνουν;».

«Δεν τα βλέπω να κάθονται εδώ. Η Ελλάδα που γνωρίσαμε εμείς τελειώνει, φεύγει. Και μαζί μ' αυτήν θα φύγουν και οι πιο ικανοί. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα είμαστε εδώ για να δούμε την συνέχεια».

«Ναι, έχεις δίκιο», απαντώ. «Το δικό μας φευγιό είναι ό,τι το πιο σίγουρο.».

Υ.Γ.) Ο μπαρμπα-Κώστας -δικαίως, βέβαια - είναι και «αγανακτισμένος».

http://europeanbusinessreview.blogspot.com/2011/06/blog-post_09.html

Αν ακόμα έχετε κέφι και χρόνο για διάβασμα

δείτε εδώ ένα ενδιαφέρον άρθρο.

7 και άνετα ....7 και άσχετα

2011-12-05T01:34:00.000+02:00

Την πρωτομαγιά του ’77 πραγματοποιήθηκε το ραντεβού της παρέας

όπως είχαμε κανονίσει, για να γιορτάσουμε κάπου την ημέρα.

Με ένα zastava πήγαμε στην παραλία της Δροσιάς,

τότε που οι Αλικές σαν παραλία ήταν άγνωστη.

Ο Αντώνης, ο Νίκος, η Κατερίνα, η Ειρήνη, ο Πάρις, ο Παντελής, η Θαλασσένια.

Εκεί, ο Πάρις αν θυμάμαι καλά, είχε κανονίσει με ένα βαρκάρη

να μας περάσει απέναντι στο Εγγλεζονήσι. Έτσι και έγινε.

Στο βαρκάκι ήμασταν άνετα, στο zastava όμως πριν ήμασταν

"7 και άνετα"

Έτσι έμεινε στην παρέα η φράση να την θυμόμαστε

και να κλείνουμε εκεί την πρώιμη νεανική ηλικία.

Συνειρμικά αυτό ήρθε στο μυαλό,

όταν στο κάλεσμα της CaCoulas

είδα το δικό μου nickname, για να γράψω:

7-άσχετα- σχετικά με μένα, τα εξής 9.

-Δεν μπορώ τα πολλά στολίδια: αν έχεις κάλο στον εγκέφαλο δεν σώζεσαι.

-Δεν μπορώ πλέον να κάνω καλά γράμματα: όλο χειροτερεύουν.

-Δεν μπορώ και δεν θέλω να κόψω τα γλυκά: νομίζω είμαι εξαρτημένη.

-Δεν μπορώ εύκολα να πω "όχι": το θεωρώ ελάττωμα αλλά έτσι είμαι.

-Δεν μπορώ τους αγνώμονες: ............... δεν έχω σχόλια γι αυτό.

-Δεν μπορώ χωρίς την κολόνια μου: οι τελευταίες τρεις είναι η BLV.
-Δεν μπορώ τα στερεότυπα: θέλω λογικά επιχειρήματα.

-Δεν μπορώ τους κανόνες: προτιμώ τις εξαιρέσεις.

-Δεν λέμε όχι σε μία ΙΟΝ αμυγδάλου: μεγάλη ε! όχι τσιγκουνιές.

Με αλήθεια

Θαλασσένια

Περιμένοντας ένα τηλεφώνημα.

2011-12-02T18:44:00.000+02:00

Μία ηλιόλουστη μέρα

Χαζεύοντας την πόλη

Την φιγούρα του γέρο-ψαρά

Τα ταχύπλοα

Τα καϊκάκια

από κοντά.

Σκέψεις.......

συναισθήματα έντονα και αντιφατικά μέσα σε μιά ώρα.

Απέραντη λύπη όταν έμαθα την τραγωδία μιας φίλης.

Στιγμές που παγώνεις και χρειάζεσαι χρόνο να συνέρθεις

................

Ευχάριστη έκπληξη σε απρόσμενη συνάντηση με ευχάριστα νέα.

Στιγμές που νομίζεις ότι κρατάς την χαρά στα χέρια,

και νοιώθεις να σε ακουμπά.

Ικανοποίηση όταν ακούς επαίνους για το "έργο σου"

Στιγμές που καμαρώνεις καθώς δικαιώνεσαι,

αλλά ξέρεις ότι είσαι τόσο μικρός και ανήμπορος.

Απογοήτευση.......είναι και αυτό μέσα στο παιχνίδι.

Και η ζωή συνεχίζεται με τοοοόσα αντίθετα.

Mόνο ένα.

2011-12-01T00:15:00.000+02:00

Ένα και μοναδικό!!!

Δείτε και μόνοι σας

από κοντά.

Καλό μήνα

Καλά Χριστούγεννα.

Τα γνωμικά του παππού.

Θέλοντας ο βλάχος μη θέλοντας ο ζωγράφος,

φόρεσε ο Χριστός κόκκινα τσαρούχια.

Κυριακή πρωί στη λαϊκή του Καραντώνια.

2011-11-28T00:19:00.000+02:00

Εκεί όπου η φύση εμπνέει, επιβάλλεται και επιβάλλει

ησυχία, ηρεμία και ομορφιά.

Εκεί όπου το στήσιμο της "λαϊκής αγοράς"

αποκτά χάρη, αισθητική και ποιότητα.

Όχι μόνο στα προϊόντα

τα οποία είναι βιολογικής καλλιέργειας

κατευθείαν από τα χωράφια

που είναι εκεί δίπλα

στολισμένα με λωτούς και αγριοτριανταφυλλιές.

Αλλά δίνει ζεστασιά σε αυτή τη διαδικασία προσφοράς και ζήτησης.

Εκεί ο παραγωγός έχει την ψυχή του καλλιτέχνη,

ώστε να δημιουργεί με την βοήθεια της φύσης

και να διαπρέπει στο ξυλουργείο του.

Η συναλλαγή γίνεται καλωσόρισμα

παίρνει γεύση από τσάι

και ήχο

από χαδιάρικο νιαούρισμα.

Το παλιό συντηρείται, αναπαλαιώνεται, αναδεικνύεται

και δίνει μια άλλη ποιότητα ζωής.

Ηλιόλουστο πρωινό Κυριακής μέσα στη φύση.
Στη λαϊκή του Γιώργου για γαλήνη, τσάι και κουβεντούλα.

Όποιος θέλει πληροφορίες
ας επικοινωνήσει μαζί μου.

Θα γίνει όπως θέλω εγώ...

2011-11-26T19:32:00.000+02:00

Πάει ένας μήνας σχεδόν που έχω πρόβλημα με το internet.

Πάει κι έρχεται όποτε θέλει και τώρα τελευταία δεν έρχεται καθόλου.

Βιαστικές αναρτήσεις και χωρίς κέφι δεν κάνω.

Ακόμα και οι δύσκολες στιγμές θέλουν ηρεμία επιμονή και υπομονή.

Θα γίνει λοιπόν όπως θέλω εγώ, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες.

Θα τα πούμε όταν μπορώ.

Μέχρι τότε φιλιά θαλασσένια σε όλους.

Στη μνήμη της...

2011-11-18T00:38:00.000+02:00

...με λουλούδια που αγαπούσε.

Μοσχοβολούσαν και στόλιζαν πάντα την αυλή της.

Στη μνήμη της μαμάς.

Τι μας αξίζει άραγε;

2011-11-01T18:15:00.002+02:00

Καλό μήνα εύχομαι.

Τα γνωμικά του παππού

Αν δεν έχεις παππού και γιαγιά να αγοράσεις.

Aπό ένα διήμερο.

2011-10-31T20:39:00.000+02:00

Λιτά και επιγραμματικά,
λίγο ανόρεχτα και χωρίς ενθουσιασμό,
αφήνω εικόνες από το πρόσφατο ταξίδι.

Ένα διήμερο στο Hartford Connecticut

Το δημαρχείο της πόλης

εντυπωσιακό

μεγαλοπρεπές

και επιβλητικό δεσπόζει στην πόλη.

Στο σούρουπο, μέχρι να το φέρουμε γύρω φωτίστηκε.

(Χωρίς photoshop)

Το πρωί φωτίστηκε από τον ήλιο.

Το φεγγάρι σκάλωσε σε ένα κτήριο

...και στάθηκε εκεί

για ώρες:))

Στην περιηγήση της πόλης είδαμε το σπίτι του Mark Twain

όπου έζησε 20 χρόνια της ζωής του.

Μέχρι το 1891, ο Τουαίην έζησε στο Χάρτφορντ, όπου ολοκλήρωσε μερικά από τα σημαντικότερα έργα του, μεταξύ των οποίων Οι περιπέτειες του Τομ Σώγιερ (1876), Ο Πρίγκιπας και ο Φτωχός (1881) και Ένας Γιάνκης του Κονέκτικατ στην αυλή του βασιλιά Αρθούρου (1889). Οι περιπέτειες του Χάκλμπερι Φιν – κατά πολλούς το πιο γνωστό βιβλίο του – δημοσιεύτηκε το 1885 και αποτέλεσε ένα από τα πρώτα βιβλία που εκδόθηκαν από τον εκδοτικό οίκο του ίδιου του Τουαίην.
Πληροφορίες από Βικιπαίδεια.

Στην επιστροφή, μέσα από την φθινοπωριάτικη φύση

με τις εκπληκτικές εναλλαγές χρωμάτων

περάσαμε από ένα αγρόκτημα για να μαζέψουμε κολοκύθες...

.... και νόστιμα μήλα διαφόρων ποικιλιών.

Ένα διήμερο με χρώμα από την φύση.

Με τα ποδήλατα ως τον φάρο.

2011-10-24T01:24:00.000+03:00

Άλλο ένα μέρος που ήθελα να επισκεφθώ ήταν ο μικρός κόκκινος φάρος.

Στα προηγούμενα ταξίδια το αμέλησα αν και ήταν δύο βήματα κοντά.

Αυτή τη φορά διαλέξαμε λιακαδερή μέρα, πήραμε τα ποδήλατα

και περνώντας την μεγάλη γκρί γέφυρα πήγαμε ως εκεί.

Εκεί απέναντι, κάτω από την άλλη άκρη της γέφυρας.

Ο ήλιος με τα σύννεφα κάνει παιχνίδι στα νερά του Hudson river.
Στα αριστερά βλέπουμε το νότιο μέρος του Manhattan.

Η γέφυρα George Washington από την άλλη πλευρά.

Ένας συνάδελφος στον ποδηλατόδρομο, μη γελάτε στο "συνάδελφος"

Η γέφυρα κατακλύζεται από ποδηλάτες κυρίως και πεζούς.

Λίγο πριν κατέβουμε στην βάση της

μέσα από ένα καταπράσινο δρομάκι

για να δούμε από κοντά
"THE LITTLE RED LIGHTHOUSE"

Τον τελευταίο φάρο του νησιού,

που λες και στέκει εκεί σαν μέτρο σύγκρισης μεγεθών.

Στο βάθος η άλλη μεριά από όπου ξεκινήσαμε.

Σκοτεινιάζει αν στο πλάνο δεν είναι και το ταίρι του,

η μεγάλη γκρι γέφυρα.

Στην επιστροφή

το σκηνικό άλλαξε με ένα πλοιάριο.

Μια ματιά προς τα πίσω.....

.....και του χρόνου.

IMAGINE με τύχη για όσους αγαπώ.

2011-10-13T08:24:00.000+03:00

Ένα από τα μέρη που ήθελα να επισκεφθώ σε αυτό το ταξίδι

ήταν το αστέρι του John Lennon στο Central Park, μπροστά στο σπίτι του.

Το Strawberyy Fields όπου κάθε χρόνο στα γενέθλιά του,

μαζεύται πλήθος κόσμου για να τον τιμήσει.

Μάλιστα ήθελα να ανεβάσω σχετικές φωτογραφίες

και από το You Tube μία εκτέλεση του πιο αγαπημένου τραγουδιού.

Η τύχη μου χαμογέλασε πολύ,

όταν στη μία ώρα περίπου που έμεινα εκεί,

στις 9 Οκτωβρίου ημέρα των γενεθλίων του,

άκουσα το IMAGINE από το συγκεντρωμένο πλήθος,

που μένει εκεί καθ΄όλη την διάρκεια της μέρας

τραγουδώντας τα τραγούδια του.

Το χάρηκα πολύ και αν θέλετε ελάτε να το ακούσουμε παρέα.

Δυτικά.

2011-10-02T02:26:00.000+03:00

"Ιδού πώς ασκείται το Ελληνικό μάνατζμεντ.

Καλύτερη απόδειξη από την ανάγκη να μειωθεί το δημόσιο δεν υπάρχει.

Το κακό είναι ότι, μετά το 10% της εργασιακής εφεδρείας,

από την φωτογραφία θα λείπει ο... μαλάκας."

Εικόνα και λεζάντα από χθεσινή εφημερίδα.

Είχα περιγράψει μια τέτοια εικόνα σε κάποιο σχόλιο

στον teleytaio

"...τέσερις να κοιτούν και ένας να σκάβει."

Του την αφιερώνω.

Άντε πάλι.......

Που πας καλέ;

Άσε εδώ τα μούστο-κουλουράκια:-))

Φιλιά θαλασσένια.

Θα τα πούμε από αλλού.

Και μονός και διπλός.

2011-10-01T00:20:00.000+03:00

Καλό μήνα.

Τα γνωμικά του παππού

"Οία η μορφή τοιάδε και η ψυχή"

Ένας κύκλος που κλείνει.

2011-09-29T01:40:00.000+03:00

Αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι προσωπικό ημερολόγιο -σε κοινή θέα-,

πρέπει να κάνω αναφορά στον κύκλο που κλείνει σιγά σιγά.

Να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που γνώρισα εκεί,

για την θέρμη και την καλοσύνη τους.

Ξέρουν εκείνοι.

Να θυμηθώ μνημεία

και λεπτομέρειες της πόλης.

Να κρατήσω στη μνήμη την διαδρομή που έκανα ευχάριστα

ανηφορίζοντας πολλές φορές

στις 40 Εκκλησιές.

Να μη ξεχάσω τη θέα στα Χίλια δένδρα

το λιμάνι στο βάθος λίγο πριν φωταγωγηθεί

και την καταπράσινη αυλή της γιαγιάς απέναντι

με τις γάτες να τριγυρίζουν στα παλιά πλακάκια.

Τις δύο τελευταίες φορές που πήγα δεν την είδα.

Εύχομαι να είναι καλά.

Να σας κεράσω μια μπουγάτσα με κρέμα πριν φύγω

και πάρω τον δρόμο της επιστροφής.

Στο καλύτερο σημείο της διαδρομής για μένα

στα όμορφα Τέμπη, -που κάποιοι τα στιγμάτισαν-

να πάω σιγά,

να ανοίξω το παράθυρο και να απολαύσω την διαδρομή.

Όταν γίνουν οι σύραγγες θα κερδίσουμε χρόνο

και θα χάσουμε χρώμα.

Και όταν κλείνει ένας κύκλος ανοίγει άλλος.

Ας είναι πάντα για καλό.

Σημειώσεις στο ημερολόγιο.

Με όλα αυτά που γίνονται....

2011-09-20T00:01:00.000+03:00

....λέτε να πούμε το ψωμί ψωμάκι?

και το νερό νεράκι?

Να βλέπουμε πεταλουδίτσες από την πείνα

και εφιάλτες με ανοιχτά μάτια?

Να κλαίμε με μαύρο δάκρυ

γιατί τα βάρη θα είναι ασήκωτα?

Να τρώμε τα λυσσακά μας

και τα peep toes από μόδα να γίνουν καθεστώς?

Λέτε να τέλειωσαν τα γλέντια και οι χοροί για μας

και να ζήσουμε αυτό που λένε "σκάσε και κολύμπα"?

Και εμείς σαν προβατάκια

και υποτελείς

να στερηθούμε δικαιώματα?

Ή λέτε να αντισταθούμε?
Καλή δύναμη στα δύσκολα.

Σας αφήνω για λίγο

στην ησυχία σας και στην ανησυχία σας.

Καράβι που αργεί....σκατά είναι φορτωμένο.

2011-09-18T01:34:00.002+03:00

Πράσινο να ΄ν΄το μούτρο σου,

μπλε να ΄ναι το κορμί σου,

κι αν κάτσεις να ξεκουραστείς

να σπάσει το σκαμνί σου.

Για σκι να πας στον Παρνασσό

να έρθεις μ΄ενα πόδι

και στο υπόλοιπό σου βιός

να τρως μόνο χταπόδι.

Μέσα στα κλαμπ να σέρνεσαι

ποτέ να μην κοιμάσαι

κι αν θες ποτέ να πιεις νερό

μέσα σε βάρκα να΄σαι.

Κρεμμύδια μες σε χύτρα SEB

να δεις στα όνειρά σου

και στου Αιγαίου τον βυθό

να πάν΄ τα κότερά σου.

Να σκάσουνε τα λάστιχα

και να μην έχεις γρύλο

μόνο βοήθεια να ζητάς

από ψωριάρη σκύλο.

Κτηνίατρος να μη βρεθεί

να γιάνει το κορμί σας

και όλοι σας να πέσετε

στο περσικό χαλί σας!

Καράβι που αργεί....
σκατά είναι φορτωμένο.

Στρεψιάδης

"Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ"

Σε παλαιό φύλλο.

Να συμπληρώσω ότι το ποστ είναι με αφορμή
ανάρτηση της kariatida62 και ότι δεν είναι δικό μου.

Αν υπήρχε το ταλέντο τόσο καιρό θα είχε φανεί.
Αλλά αργεί και αυτό:-))

Εκείνα τα ανέμελα χρόνια.

2011-09-15T01:55:00.000+03:00

Φωλίτσες και πουλάκια.

Στην αγαπητή "Υπατία" όπου η ιδέα του "ξωτικού" βρήκε έδαφος,

θα διαβάσετε πολλά περισσότερα.

Στη μικρή "νεράιδα" που ανοίγει τα δικά της φτερά

σ΄ενα δύσκολο και όμορφο κόσμο.

Δείτε τις τελευταίες αναρτήσεις της Υπατίας.

Γιορτάζουμε με μουσακά γιατί...

2011-09-10T12:15:00.000+03:00

...ο έρωτας περνάει από το στομάχι!!!

Είκοσι οκτώ επίσημα

2 ημιεπίσημα και 2 ανεπίσημα.

Να ζήσουμε λοιπόν

και πάμε να δούμε το μουσακά.

Είναι γνώρισμα των τελευταίων ετών ή ίσως τάση των μεγαλύτερων ηλικιών;-)

να στρεφόμαστε σε περισσότερο υγιεινές διατροφικές συνήθειες

και έτσι το ψητό να κερδίζει έδαφος έναντι του τηγανητού.

Ο μουσακάς για παράδειγμα που είναι το απαύγασμα

της Ελληνικής καλοκαιρινής κουζίνας,

-μάλλον για τις γλυκές υπαίθριες μελιτζάνες και όχι εκείνες του θερμοκηπίου-

μπορεί να γίνει εκπληκτικά νόστιμο φαγητό αν ψήσουμε τις μελιτζάνες.

Είναι υγιεινό και ελαφρύ ώστε να φάμε κάτι τις παραπάνω,

χωρίς βάρος στο στομάχι ή παραπανίσιες θερμίδες.

Δεν λέω κάτι καινούριο απλά ενισχύω και επικροτώ αυτή την τακτική.

Για να δούμε τι κάνουμε.

Κόβουμε από βραδύς τις μελιτζάνες και τις αλατίζουμε.

Ένα μυστικό για πλούσια γεύση μουσακά, είναι οι χοντρές φέτες μελιτζάνας.

Δηλαδή τις κόβουμε 2-3εκ. πάχος.Τις απλώνουμε στο ταψί

και ως το πρωί έχουν βγάλει τα υγρά τους και έχουν μαλακώσει.

Τις ξεπλένουμε και τις βάζουμε όπως είναι στον φούρνο,

ακόμα και χωρίς καθόλου λάδι, ή αν θέλετε τις ραντίζετε ελαφρά.

Ψήνουμε μέχρι να μαϊνάρουν όπως λέμε, δηλαδή να μαραθούν καλά.

Εν τω μεταξύ ετοιμάζουμε τον κιμά με το γνωστό τρόπο.

Σύβρασμα κρεμμύδι και σκόρδο σε λίγο λάδι, σωτάρουμε τον κιμά

και σβήνουμε με κρασί. Προσθέτουμε κατά προτίμηση φρέσκο ντοματοπολτό,

αλατοπιπερώνουμε και αρωματίζουμε με μπόλικο μαϊντανό.

Αν ψήσαμε τις μελιτζάνες χωρίς ελαιόλαδο, μπορούμε τώρα

να συμπληρώνουμε λίγο, γιατί η διατροφική του αξία είναι ανεκτίμητη

και γιατί είπαμε υγιεινό αλλά όχι και νερόβραστο.

Στρώνουμε μία σειρά μελιτζάνες, τον κιμά και τέλος τις υπόλοιπες.

Οι εκτιμήσεις στις ποσότητες είναι προσωπικές και κατά περίπτωση.

Στη συνέχεια ή παράλληλα με όλα αυτά ετοιμάζουμε τη μπεσαμέλ.

Θα πω και την δική μου εύκολη συνταγή,

περισσότερο για να αποτρέψω την αγορά της έτοιμης.

Για ένα μεγάλο ταψί στο μέγεθος του φούρνου θέλουμε:

1φλυτζάνι τσαγιού αλεύρι,1φλ. τυρί τριμμένο, 4φλ. γάλα ζεστό,

200γρ. βούτυρο φυτικό, 2 αυγά, αλατοπίπερο.

Ζεσταίνουμε το βούτυρο σε χαμηλή θερμοκρασία,

ρίχνουμε το αλεύρι και όταν γίνει μία μάζα προσθέτουμε λίγο λίγο το γάλα.

Όταν γίνει παχύρρευστη κρέμα συμπληρώνουμε το αυγό,

το τυρί και το αλατοπίπερο. Ανακατεύουμε λίγο να ψηθεί το αυγό

και είναι έτοιμη. Άν είναι σφιχτή αραιώνουμε με λίγο γάλα.

Είπαμε όμως να στραφούμε στο υγιεινό, κάτι που δεν είναι η μπεσαμέλ.

Σε αυτή την περίπτωση αντικαθιστούμε την κρέμα με φέτες ντομάτας,

ή τουλάχιστον στο μισό ταψί, ώστε να κάνουμε όλα τα χατήρια.

Έτσι δεν καίγονται οι μελιτζάνες και γίνονται πιο νόστιμες

από τον ζωμό της ντομάτας.

Οι φωτογραφίες μπορεί να αδικούν το αποτέλεσμα

και δυστυχώς η νοστιμιά δεν μεταδίδεται με τα μάτια
Πρέπει να την γευτείς.

Αλλά καθώς ετοιμάζω τον μουσακά με αυτόν τον τρόπο

παίρνω ΤΑ εύσημα από μικρούς και μεγάλους
και τον ονομάζουν "θεϊκό", χαχα.

Λίγο καθυστερημένη ανάρτηση

για καλοκαιρινή συνταγή,

αλλά ... ποτέ δεν είναι αργά.

Φτερωτοί επισκέπτες.

2011-09-07T00:10:00.000+03:00

Στον ηλιογράφο

για ό,τι χαρίζει σε λίγους.

"Δεν έχει link

Έχει μόνο ευχαριστίες"

Κι άλλη φέτα πορτοκάλι.

2011-09-06T02:00:00.001+03:00

Στους φίλους που δεν ξέρουν πόση δύναμη κρύβουν.

Η κάσια είναι ολάνθιστη.

2011-09-01T09:46:00.006+03:00

Φύτρωσε μόνη της στην γωνιά ενός κηπάριου.

Η ομορφιά της με κέρδισε και την άφησα να μεγαλώσει,

αν και μας κλείνει το πέρασμα.

Μετά την ανθοφορία θα την κλαδέψω και την άνοιξη θα πετάξει πάλι.

Τέτοια εποχή στολίζει την αυλή με το έντονο κίτρινο χρώμα της.
Το φυτολόγιο λέει ότι ανθίζει από τον Μάϊο.
Η δική μου κάσια ανθίζει το φθινόπωρο.

Σκέφτομαι να γράφω τα σοφά γνωμικά που μου λέει κάθε τόσο o παππούς.

Με αφορμή μία κουβέντα μας ή κάποια ιστορία του από το παρελθόν,

θα πει και ένα γνωμικό. Σας μεταφέρω το τελευταίο που μου είπε.

"Ο εγωϊσμός πάει τον άνθρωπο καβάλα

και τον φέρνει πίσω σβάρνα"

Καλό μήνα

Καλό φθινόπωρο.

Ρυζόγαλο καλοκαιριάτικα???

2011-08-28T01:35:00.001+03:00

Μάλιστα, ρυζόγαλο καλοκαιριάτικα!!!

Το έχω τάξει στον φίλο μου

ΔΥΣΠΙΣΤΟ

Θαυματουργό σας λέω.

Πλήρης τροφή για όλες τις περιπτώσεις.

Χρειαζόμαστε ένα κιλό γάλα, μία κούπα ρύζι και μία ζάχαρη,

δηλαδή από 150γρ. Κανέλα σκόνη και ξυλαράκι.

Ένα κουταλάκι άνθος αραβοσίτου βανίλια.

Βράζουμε σιγά το ρύζι σε τόσο νερό

όσο να το σκεπάζει καλά, μαζί με το ξύλο κανέλας.
Ωπ! ξέχασα, και μια πρέζα αλάτι.
Γεια σου ρε ΦΟΥΛΗ που το θύμισες.
Το αλάτι πάει παντού γιατί "νοστιμίζει" ακόμα και στο ρυζόγαλο.

Όταν το ρύζι πιει σχεδόν όλο το νερό

ρίχνουμε το γάλα

και την ζάχαρη.

Βράζουμε πάντα σε σιγανή φωτιά -προσοχή γιατί φουσκώνει-

και ανακατεύουμε πότε πότε.

Περίπου σε μισή ώρα το ρυζόγαλο έχει πήξει.

Δύο λεπτά πριν το κατεβάσουμε από την φωτιά,

ρίχνουμε το άνθος βανίλιας διαλυμένο σε ελάχιστο νερό.

Ανακατεύουμε ένα λεπτό ακόμα και είναι έτοιμο.

Σερβίρουμε με μπόλικη κανέλα

και καταναλώνουμε αφού κρυώσει στο ψυγείο.

Σκεπάστε με σελοφάν για να μη στεγνώσει και ξεραθεί από πάνω.

Μη λυπηθείτε την κανέλα γιατί εκτός από μοναδικό άρωμα,

έχει και εκπληκτικές ιδιότητες.

Είναι θαυμάσια ευκαιρία να τις γευτούμε.

Όσο ωραίο είναι το χειμώνα ζεστό,

άλλο τόσο είναι δροσερό το καλοκαίρι.
Καλή επιτυχία όταν το φτιάξετε.

Καλοκαιριάτικα ακριβώς δεν είναι πλέον,
αλλά ....... ακόμα είναι Αύγουστος.

Ξυπολυταρία τέλος.

2011-08-25T00:41:00.000+03:00

Κάπου στα μέσα της Άνοιξης βγαίνουν οι σαγιονάρες

και περιφέρονται στην αυλή.

Προς το τέλος της όμως αρχίζει η ξυπολυταρία.

Τις παρκάρω στην είσοδο και χρησιμοποιούνται

μόνο για το μποστάνι και το αυτοκίνητο.

Έτσι αρχίζει το απόλυτο καλοκαίρι.

Το καλύτερό μου να τριγυρνώ ξυπόλυτη

στην καθαρή αυλή και στο γκαζόν.

Το πρωί και το βράδυ, ευχάριστα δροσερά.

Το μεσημέρι, πυρωμένα κάρβουνα

και το απόγευμα με τα ποτίσματα, πλατσούρισμα στα νερά.

Γνήσιο καλοκαίρι.

Όμως, στο τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου

έρχεται πάντα η πρώτη ένδειξη αλλαγής.

Νωρίς το πρωί και μετά το σούρουπο,

η αυλή αναδίδει άρωμα παραπανίσιας δροσιάς
και η ξυπολυταρία δεν είναι τόσο ευχάριστη.
Στην αρχή αντιστέκεσαι προσπαθώντας να κρατήσεις
τις αισθήσεις του καλοκαιριού.
Ανέχεσαι το ρίγος και επιμένεις ξυπόλυτη στο ραντάκι.
Σε λίγο όμως υποκύπτεις στις σαγιονάρες και σε ένα ζακετάκι.

Αν και προτιμώ το καλοκαίρι από το χειμώνα,
μου αρέσει να αισθάνομαι αυτή τη μυρωδάτη αλλαγή
που ένοιωσα σήμερα στις 6 το πρωί,
αλλά και το βράδυ με το ζακετάκι στην πλάτη.

Χαίρομαι αυτό το φαινόμενο όπως και τον ήλιο,

που άρχισε την αντίστροφη πορεία του προς τις δύσεις του χειμώνα,
πιο κοντά στο νοτιά.
Πόσο βαρετή θα ήταν η ζωή μας αν δεν υπήρχαν οι αλλαγές.
Ας είναι όμως ευχάριστες.

Ιούλιος

Μάϊος

Μάρτιος

Φεβρουάριος

Δεκέμβριος

Η πορεία του γίνεται σε αυτή τη διαδρομή.

Φθινοπωρινή μελαγχολία; Πιθανόν.
Πάντως η ξυπολυταρία τελείωσε.
Το καλοκαίρι όμως όχι ακόμα.

Όταν μαγειρεύει ο γιος μου....

2011-08-18T00:30:00.000+03:00

....μας ακούει η γειτονιά!!!

Τίποτα συγκλονιστικό και νέο.

Φαρφάλε με σάλτσα και τυρί.

Πρώτα ανοίγει το ράδιο, διαλέγει μουσική,

δίνει ένταση και ..... ξεκινάει.

Τσιγαρίζει ψιλοκομμένο κρεμύδι, σκόρδο και πιπεριά.

Τα σβήνει με λευκό κρασί

και όταν εξατμιστεί το αλκοόλ ρίχνει φρέσκια ντομάτα.

Προς το τέλος αλατοπιπερώνει και λίγο πριν αποσύρει ρίχνει ρίγανη.

Σερβίρει σε μεγάλο πιάτο με μπόλικη σάλτσα και τυρί.

Σας είπα, τίποτα συγκλονιστικό και νέο αλλά.....

πιο νόστιμη σάλτσα δεν έχω φάει!!!

Εκείνος ετοίμασε το φαγητό κι εγώ χωρίς κούραση ένα γλυκάκι,

απόλυτα καλοκαιρινό και Ελληνικό.

Το γνωστό υποβρύχιο με γεύση μαστίχας.

Δώστε ένταση σε ό,τι κάνετε.

Καλά να περνάτε.

Σε δύση και ανατολή.

2011-08-13T23:56:00.001+03:00

Στη δύση... ευαίσθητη οριογραμμή.

Στην ανατολή... ασήμι.

Με άρωμα λεβάντας...

2011-08-01T00:40:00.000+03:00

...πράσινης

Γαλλικής

και Ελληνικής,

κάνω και εγώ διακοκές (λέμε τώρα).

Μισή ώρα το πρωί και άλλο τόσο το βραδύ.
Και δόξα τω Θεώ.

Καλές διακοπές σε όσους φεύγουν τώρα.

Να περάσετε καλά γιατί ..... από Αύγουστο χειμώνα....

Καλό μήνα.

Doga icin Cal 2

2011-07-27T23:23:00.000+03:00

Ερωτόκριτος

2011-07-26T02:07:00.000+03:00

Θαλασσένιο γλυκοκέρασμα.

2011-07-21T16:13:00.000+03:00

Φέτος λέω αντί τούρτας με κεράκια και γλυκών

να κεράσω θάλασσα λαμπερή

γαλάζιο ουρανό

νοσταλγική μουσική

μία όμορφη στιγμή που έζησα και κατέγραψα......

-Μερικές φορές με συναισθηματική φόρτιση και ευαισθησία

απλά περιστατικά μας φαίνονται σπουδαία.

Τέτοια ήταν για μένα η στιγμή που ο γλάρος σηκώθηκε μόλις με είδε,

μου χάρισε ένα κύκλο πάνω ψηλά και πέταξε μακριά.
Χαίρομαι ότι το κατέγραψα και το μοιράζομαι μαζί σας-

......και να σας πω μία σκέψη.

Η προσφορά και η βοήθεια πρέπει να δίδεται αγόγγυστα.

Να δίδεται από το υστέρημα και όχι το περίσσεμα,

γιατί τότε παίρνεις την χαρά και την ικανοποίηση της προσφοράς.

50+1 φέτος
και του χρόνου να είμαστε καλά
να e-γιορτάσουμε παρέα.

Μουσική Καραϊνδρου - Νοσταλγικό σε 5/8.

Γιορτινή αλλαγή.

2011-07-14T18:23:00.000+03:00

Λίγο καιρό πριν σκεφτόμουν να κλείσω το μπλοκάκι αυτό,

γιατί η διάθεση και η δραστηριότητα έχουν μειωθεί.

Ο ενθουσιασμός και η έμπνευση έχουν εκλείψει

και χωρίς αυτά δεν λειτουργώ.

Επειδή δεν είναι καταναγκασμός,

θεωρώ τα παραπάνω απαραίτητα για να υπάρχει ευχαρίστηση.

Το τελευταίο διάστημα όμως,

όπου δεν έχω καθόλου χρόνο να ασχοληθώ με αυτό

και είναι σαν να μην υπάρχει,

διαπίστωσα ότι η ευχαρίστηση δεν είναι στην δραστηριότητα του blog,

αλλά στην επικοινωνία μαζί σας.

Δεν είναι στις συχνές πυκνές αναρτήσεις
και......στις εμπνεύσεις μου, χαχα,

αλλά σε αυτά που εσείς οι πιστοί περαστικοί και φίλοι

αφήνετε στην θαλασσένια μου @υλή.

Όπως μια καλημέρα, μια ευχή, μία καλοπροαίρετη κριτική,

μία φωτογραφία, ένα τραγούδι, μία τεχνική βοήθεια,

την άποψή σας και το πιο σπουδαίο,

ζεστά υποστηρικτικά λόγια όταν χρειάστηκε.

Τα συναισθήματα από την επαφή μαζί σας είναι πολύ όμορφα.

Μερικά σχόλια με συγκίνησαν, σε άλλα γέλασα με την καρδιά μου

και πολλά ζέσταναν την ψυχή μου.

Οι φιλοφρονήσεις, οι τιμητικοί χαρακτηρισμοί
και οι ευγενικές σας προσφωνήσεις,

έχουν χαραχτεί στη μνήμη και στην καρδιά.

Πόσοι δεν γράψατε "Θαλασσένια μου"σε κάποιο σχόλιο

με περισσή ζεστασιά;

Κατά την συνήθεια δε, να γίνεται αναφορά

στα χρόνια ύπαρξης των ιστοσελίδων και να το γιορτάζουμε,
ακολουθώ αυτή την τακτική σαν αφορμή να σας ευχαριστήσω.

Γι αυτά τα δύο χρόνια και ό,τι μου χαρίσατε,

θέλω να ευχαριστήσω τον κάθε ένα χωριστά,

συγχωρέστε με χωρίς ονόματα και......να είμαστε καλά

θα γίνει στο μέλλον, αφού τώρα ξέρω ότι το μπλοκάκι δεν κλείνει.

Η χαρά μου είναι στους "πιστούς φίλους"

και η ευχαρίστησή μου κάπως να το ανταποδώσω.

Αφήνω άρωμα από το φούλι σήμερα κι ένα θαλασσένιο φιλί.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Σε μία Βαυαρική αυλή.

2011-07-05T00:35:00.001+03:00

Η απόλυτη ομορφιά

στην λιμνούλα του Bern.

Στο ρυάκι που δίνει αρμονία

και στο Feng Shui

H Mοnika στον λαχανόκηπο μαζεύει φράουλες

Ο Διόνυσος

και η πέτρινη γουρουνίτσα.

Υπό το βάρος της βροχής.

Βουκολικό τοπίο

και άλλες ομορφιές.

Όπως και να το κάνουμε όμως, ο παράδεισος είναι εδώ που ζούμε.

Το θέμα είναι ότι ήμασταν απρόσεκτοι σε όλα τα επίπεδα

και πάει να γίνει κόλαση (καθ΄υπερβολή).

Ξημέρωσε.

2011-07-01T00:08:00.000+03:00

Μια δύσκολη νύχτα

έδωσε την θέση της

σε μια όμορφη μέρα.

Μην ξεχνάτε

"ό,τι δεν με σκοτώνει με κάνει πιο δυνατό"

Καλό μήνα.

la luna

2011-06-15T23:24:00.002+03:00

Μία μέρα πριν την ολική έκλειψη της σελήνης,

που παρατηρείται αυτή την ώρα.

Σήμερα έχει συννεφιά και το φαινόμενο δεν είναι καλά ορατό.

Μόνο η έναρξη φάνηκε θαμπά και μετά μαυρίλα,

σαν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα εδώ κάτω.

Στην xromatisti

Κι εδώ το δώρο της.

Οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες

μέσα από το τηλεσκόπιο.