Το ταξίδι καλά κρατούσε.

Ένα βράδυ απρόβλεπτα όμορφο.

Ξεκίνησε με παγωτό -όχι εδώ- στο περίφημο "ΠΑΡΦΕ" 

και τελείωσε με ένα ποτήρι κρασί δίπλα στα κάστρα.

Κουβέντα, περπάτημα και γνωριμίες.

Αλλά τα πιό ωραία συμβαίνουν εδώ.

Ένα νεαρό ζευγάρι χορεύει μπροστά στον Λευκό Πύργο.

Ένα ερωτικό ταγκό στους ήχους μελωδικής μουσικής.

Μη γελάσετε αλλά τους ζήλεψα.

Πολύ θα ήθελα να γνωρίζω αυτό το χορό.

Το άλλο βράδυ στην άλλη μεριά της πόλης, στο λιμάνι.

Τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν 

τα χρώματα και την ατμόσφαιρα.

Μα τι κάνει αυτή την πόλη να φαίνεται χρυσή;

Ένας ήλιος λαμπρός και στην δύση του

και ένα ουράνιο τόξο που αγκαλιάζει την πόλη απ΄άκρη σ΄ακρη,

κάνουν την στιγμή μαγική.

Και ετούτα έτοιμα για πολιτιστική μάχη.

Το ένα περαντζάδα στον Θερμαϊκό με χαζοτράγουδα

-κρίμα στο σκαρί-.

και το άλλο με έκθεση γλυπτών, 

που στηρίζονται σε νόμους της φυσικής και περιοδεύει στην Ευρώπη.

Τα τόξα στηρίζονται σε αλυσίδα και ανεβαίνουν ατελείωτα.

Η βεντάλια και

ο δερβίσης. 

Φτιαγμένα από ένα κομμάτι ξύλου.

Όταν ο δερβίσης σταθεί όρθιος παίρνει ζωή και κινείται. 

Περπατάει, μάλλον χορεύει πιο σωστά.

Με τις κατάλληλες συνθήκες

όλα φαίνονται όμορφα.

Κι αυτό -το σκοτάδι- θα περάσει.

Οι επιλογές στις ρυθμίσεις ατυχείς. Το παραδέχομαι.

Αλλά τα θέματα είμαι σίγουρη ότι αρέσουν και σε σας.
Μην ξεχνάτε το κλικ, δείχνει καλύτερα και τις ατέλειες.
Μερικές το αξίζουν.

Στάση και παράκαμψη.

 

Πηγαίνοντας στην Θάσο πρωί-πρωί,

πέρασα τις λίμνες του Αγίου Βασιλείου.

Μικρή και Μεγάλη Βόλβη.

Έκανα μία στάση στην πόλη της Καβάλας,

για να συναντήσω ανθρώπους

που ξέρω ότι με αγαπούν.

Γι αυτό χάρηκα διπλά όταν μου είπαν,

"έφερες νότα δροσιάς στην Βερίνα"

Η παλιά πόλη με τα στενά σοκάκια

που περπάτησα λίγο, πριν χρόνια.

Οι βουνίσιοι θα διαμαρτυρηθούν, αλλά τι τα θες.

Όπου υπάρχει θάλασσα μυρίζει αλλιώς.

Το υδραγωγείο της πόλης χτισμένο το 1550 αν θυμάμαι σωστά,

από τον Σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή.

 

Έτσι μου είπαν οι δυο κύριοι 

που έπιναν το καφεδάκι τους εδώ μπροστά,

στο διάλειμμα της δουλειάς τους

και  τόσο πρόθυμα μου πρόσφεραν και μένα.

 

Ήθελα να τους φωτογραφίσω 

με φόντο αυτό που βλέπουν κάθε μέρα δουλεύοντας,

αλλά ντράπηκα. Μετάνιωσα όμως.

Ό μερακλής άνθρωπος φαίνεται και ξεχωρίζει.

Φεύγοντας λοιπόν προς Κεραμωτή για να περάσω στην Θάσο,

με το ζόρι κρατήθηκα να μη στρίψω στην Θαλασσιά.

Αλλά μετά... δεν κρατήθηκα.

Δεν έστριψα όπως έπρεπε,
τράβηξα ίσια και βρέθηκα στην Ξάνθη.

ΑΓΡΙΑΔΑ

η ανάρτηση αφιερωμένη σε σένα.

Συνύπαρξη αρμονική.

Σαχινί.

Σωστά το λέω;

Περπάτημα στα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης.

Κρίμα που δεν έμεινα περισσότερο.

Εδώ το πιό ωραίο ακατοίκητο που έχω δει.

Με χρώμα από λουλάκι, να παραπέμπει σε άλλες εποχές.
Έχουν μια γοητεία οι παλιές πόλεις και ένα πολιτισμό που με συγκινεί.
Έχουν όλα εκείνα τα στοιχεία που σε ταξιδεύουν χρόνια πριν.

Κτίσματα ιδιαίτερα

Εγκαταλελειμμένα

και άλλα προς ανακαίνιση.

Κτίσματα περίτεχνα.

Γραμματεία εξωτερικών υποθέσεων Θράκης.

-Διορθώστε με αν κάνω λάθος-

Καλή αρχή στους νέους, καλή συνέχεια στους παλιούς.

Στην επιστροφή προς Θάσο επιτέλους,

με λίγο παραπανίσιο οδηγικό θράσος, 

σταμάτησα στην γέφυρα και φωτογράφισα τον Νέστο ποταμό.

Άντε την επόμενη φορά και στην Κομοτηνή.

Ακόμα 70 χιλιόμετρα, τι είναι μπρος στα 1500.

Ένα Σαββατοκύριακο γεμάτο θάλασσα.

Πηγαίνοντας

στην όμορφη  και πράσινη Θάσο.

Παρέα

με τους γλάρους

που περιμένουν τα κεράσματα.

Φτάνοντας στο

" μπακλόνι στο Αιγαίο"

Δυο βήματα μόνο και

αφήστε με εδώ όλη μέρα.

Τις πήρα, σιγά μην τις άφηνα.

Χρώματα

Αρώματα

Σχήματα

Πόσες φορές μπορείς να το δείς

και να το χορτάσεις.

Πόση ώρα μπορείς να κάθεσαι 

και να το θαυμάζεις.

Και μόλις πέσει ο ήλιος αρχίζει το μαγείρεμα.

Όλοι μαζί παρέα.

Μυδοπίλαφο και άλλα θαλασσινά.

Σε ένα τραπέζι με όλες τις φυλές, 

φάγαμε, ήπιαμε, γελάσαμε, κεράσαμε ότι είχαμε.

Πιο πολύ καλή διάθεση.

Όταν έφυγα είχε συννεφιά και περίμεναν βροχή.

Αυτό θα θυμάμαι;

Όχι.

Προτιμώ αυτό και ας έρχεται φθινόπωρο.

Καλό μήνα.