Τι μας αξίζει άραγε;

Καλό μήνα εύχομαι.

Τα γνωμικά του παππού

Αν δεν έχεις παππού και γιαγιά να αγοράσεις.

Δυτικά.

"Ιδού πώς ασκείται το Ελληνικό μάνατζμεντ.

Καλύτερη απόδειξη από την ανάγκη να μειωθεί το δημόσιο δεν υπάρχει.

Το κακό είναι ότι, μετά το 10% της εργασιακής εφεδρείας, 

από την φωτογραφία θα λείπει ο... μαλάκας."

Εικόνα και λεζάντα από χθεσινή εφημερίδα.

Είχα περιγράψει μια τέτοια εικόνα σε κάποιο σχόλιο

στον teleytaio

"...τέσερις να κοιτούν και ένας να σκάβει."

Του την αφιερώνω.

Άντε πάλι.......

Που πας καλέ;

Άσε εδώ τα μούστο-κουλουράκια:-))

Φιλιά θαλασσένια.

Θα τα πούμε από αλλού.

Ένας κύκλος που κλείνει.

 Αν υποθέσουμε ότι αυτό είναι προσωπικό ημερολόγιο -σε κοινή θέα-, 

πρέπει να κάνω αναφορά στον κύκλο που κλείνει σιγά σιγά.

 Να ευχαριστήσω τους ανθρώπους που γνώρισα εκεί,

για την θέρμη και την καλοσύνη τους.

Ξέρουν εκείνοι.

 Να θυμηθώ μνημεία

 και λεπτομέρειες της πόλης.

 

 

Να κρατήσω στη μνήμη την διαδρομή που έκανα ευχάριστα

  ανηφορίζοντας πολλές φορές

 στις 40 Εκκλησιές.

 Να μη ξεχάσω τη θέα στα Χίλια δένδρα

 

το λιμάνι στο βάθος λίγο πριν φωταγωγηθεί

 

 

και την καταπράσινη αυλή της γιαγιάς απέναντι

με τις γάτες να τριγυρίζουν στα παλιά πλακάκια.

Τις δύο τελευταίες φορές που πήγα δεν την είδα.

Εύχομαι να είναι καλά.

Να σας κεράσω μια μπουγάτσα με κρέμα πριν φύγω

 και πάρω τον δρόμο της επιστροφής.

Στο καλύτερο σημείο της διαδρομής για μένα

 στα όμορφα Τέμπη, -που κάποιοι τα στιγμάτισαν-

 να πάω σιγά, 

να ανοίξω το παράθυρο και να απολαύσω την διαδρομή.

Όταν γίνουν οι σύραγγες θα κερδίσουμε χρόνο 

και θα χάσουμε χρώμα.

Και όταν κλείνει ένας κύκλος ανοίγει άλλος.

Ας είναι πάντα για καλό.

Σημειώσεις στο ημερολόγιο.

Με όλα αυτά που γίνονται....

....λέτε να πούμε το ψωμί ψωμάκι?

και το νερό νεράκι?

 Να βλέπουμε πεταλουδίτσες από την πείνα

 και εφιάλτες με ανοιχτά μάτια?

 Να κλαίμε με μαύρο δάκρυ

 γιατί τα βάρη θα είναι ασήκωτα?

 Να τρώμε τα λυσσακά μας 

 και τα peep toes  από μόδα να γίνουν καθεστώς?

Λέτε να τέλειωσαν τα γλέντια και οι χοροί για μας

 και να ζήσουμε αυτό που λένε "σκάσε και κολύμπα"?

Και εμείς σαν προβατάκια 

 και υποτελείς



 

να στερηθούμε δικαιώματα?

Ή λέτε να αντισταθούμε?
Καλή δύναμη στα δύσκολα.

Σας αφήνω για λίγο 

στην ησυχία σας και στην ανησυχία σας.

Σε μία Βαυαρική αυλή.

Η απόλυτη ομορφιά

στην λιμνούλα του Bern.

 Στο ρυάκι που δίνει αρμονία

και στο Feng Shui

H Mοnika στον λαχανόκηπο μαζεύει φράουλες

 Ο Διόνυσος

 και η πέτρινη γουρουνίτσα.
 

 Υπό το βάρος της βροχής.

Βουκολικό τοπίο

 και άλλες ομορφιές.

Όπως και να το κάνουμε όμως, ο παράδεισος είναι εδώ που ζούμε.

Το θέμα είναι ότι ήμασταν απρόσεκτοι σε όλα τα επίπεδα 

και πάει να γίνει κόλαση (καθ΄υπερβολή).