Pirates of the Caribbean

Αφιερωμένο στο Thalassokrator και το πειρατικό του, για τη βοήθεια και τις οδηγίες.
Βέβαια δεν είμαστε στη Καραϊβική αλλά και δω μια χαρά είναι, να μη πω καλύτερα.

Αρωμα βανίλιας.

Σε έναν από τους βοτανικούς κήπους της Νέας Υόρκης, κάθε Μάρτιο γίνεται έκθεση ορχιδέας.
Εκατοντάδες φυτά στολίζουν το χώρο του τεράστιου θερμοκηπίου.

 Πέντε χιλιάδες είδη από Ασία, Αφρική, Αμερική, Αυστραλία δίνουν ένα θέαμα μοναδικό.

Μια πανδαισία χρωμάτων σε διάφορα σχήματα και μεγέθη, από τα γνωστά μας..

..ως κάτι περίεργα και..

  ... παράξενα, όπως αυτά των οποίων οι ρίζες είναι εκτεθειμένες στον αέρα.

 

Λευκά τείχη ανθέων

Σιντριβάνια ανθοφόρα 

Καταρράκτες λουλουδιών

Κρεμαστοί κήποι

Πίδακες ανθοστόλιστοι

Ότι σύνθεση φανταστεί κανείς μπορεί να τη δει.

Όλη αυτή η ατμόσφαιρα έχει μια αίσθηση παραμυθένια,

(η οροφή καθρεφτιζόμενη στη λίμνη)

  Κάθε ματιά αφήνει έκπληκτο τον επισκέπτη από την πληθώρα των λουλουδιών, 

και την ομορφιά τους με το διακριτικό άρωμα που αποπνέουν.

 

Διακριτικό άρωμα είπα? Μάλιστα, διακριτικό και πασίγνωστο!

Γνωρίζετε ότι η φυσική αρωματική βανίλια που χρησιμοποιούμε στη ζαχαροπλαστική, 

είναι καρπός της ορχιδέας? Εγώ όχι και εντυπωσιάστηκα.

Ο καρπός κάποιων ειδών της μεγαλύτερης οικογένειας ανθοφόρων φυτών, 

έχει το άρωμα βανίλιας που γνωρίζουμε. 

Είναι σαν φασολάκι φρέσκο, το οποίο αποξηραμένο μυρίζει … βανίλια.

Άλλα έχουν άρωμα σοκολάτας και μερικά είδη, μυρωδιά χαλασμένου αυγού.

Καθόλου ποιητικό αλλά αληθινό.

Επίσης το όνομά τους προέρχεται από την ελληνική λέξη «όρχις». 

Επειδή η ρίζα - βολβός του φυτού, μοιάζει με τους όρχεις.

Πολλές ποικιλίες ακόμα παίρνουν την ονομασία τους από το ελληνικό λεξιλόγιο,

όπως " epi-dendron EPIDENDRUM, odontos-glossa ODONTOGLOSSUM,

phalaina-opsis PHALAENOPSIS, dendron-bios DENDROBIUΜ " 

Αν λοιπόν υπάρχει πιθανότητα να πάτε ως εκεί, φροντίστε να είναι Μάρτιος.

Τότε βέβαια ο βοτανικός κήπος εκτός θερμοκηπίου, είναι σε χειμερία νάρκη.

Έτοιμος όμως να ζωντανέψει ανθίζοντας. 

Απερίγραπτη ομορφιά για την επόμενη εποχή, 

αλλά και κάθε εποχή όπως μπορείτε να δείτε. 

Όταν βρήκα το άρωμα βανίλιας σκέφτηκα ότι έπρεπε να της αφιερώσω αυτή την ανάρτηση.

Δε μπορεί, θα της μυρίσει η βανίλια. 

Κατιμέρια για φίλους.

Κλείνοντας προς το παρόν το μικρό αφιέρωμα σε φαγώσιμα, δεν θα μπορούσα να μη πω για τα περίφημα "κατιμέρια".
Είναι και αυτά μικρασιτική συνταγή. Γίνονται εύκολα, γρήγορα και αααν περισσέψουν, τρώγονται και κρύα.
Ο Νίκος Θέμελης τα αναφέρει στην εκπληκτική τριλογία,
"ΑΝΑΖΉΤΗΣΗ - ΑΝΑΤΡΟΠΉ - ΑΝΑΛΑΜΠΉ". Δεν θυμάμαι σε πιο απ΄όλα, μα αξίζει να διαβάσετε και τα τρία.

Σε χειροποίητο φύλλο λοιπόν, με το οποίο γίνονται σαφώς καλύτερα,
ή σε έτοιμο χωριάτικο κατά προτίμηση, χαράζουμε φαρδιές λωρίδες. Βάζουμε λίγη γέμιση που έχουμε φτιάξει ως εξής.


Τριμμένη φέτα ανακατεμένη με αυγό, μπόλικο φρέσκο δυόσμο και πιπεράκι όσο καυτερό αντέχει ο ουρανίσκος.


Τα διπλώνουμε σε φακελάκια και...


...τηγανίζουμε σε μπόλικο ελαιόλαδο. Θέλουν τρυφερό τηγάνισμα για να μην αρπάξουν.

Μετά όμως δεν αντέχουμε να τα φάμε τρυφερά ... αλλά τα καταβροχθίζουμε. Με κρασάκι και παρέα είναι πολύ νόστιμα.
Αν σας πήρε και πάλι μυρωδιά ορίστε για μεζέ.

Επίσης αν μας περισσέψει φύλλο φτιάχνοντας κάτι άλλο, μπορούμε να ετοιμάσουμε μερικά για την κατάψυξη και τα τηγανίζουμε όποτε θέλουμε. Είναι ιεροσυλία αλλά και ευκολία.

Τυρόπιτα για την οικογένεια.

Η άλλη πιτούλα για τους δικούς μου ήταν τυρόπιτα. Με χειροποίητο ως συνήθως φύλλο, πικάντικη χωριάτικη φέτα, πιπέρι και λαδάκι. Το θέμα βέβαια δεν είναι η συνταγή της πίτας.

Σας τη δείχνω γιατί μου αρέσει το σχέδιο κοψίματος, γι αυτό και το μοιράζομαι με όσους δεν το γνωρίζουν.
Το είδα στο βιβλίο "ΚΡΗΤΙΚΗ Παραδοσιακή ΚΟΥΖΙΝΑ" Μαρία και Νίκος Ψιλάκης, σε ένα αρχαίο γλύκισμα της Κρήτης ονόματι "Γάστριν".
Εγώ το εφάρμοσα στην τυρόπιτα που μου φαίνεται σαν δαντελένια φαγώσιμη ροτόντα.
Εννοείται οτι κόβουμε πρίν το ψήσιμο. Χαράσουμε σταυρό, χιαστή και ένα κύκλο. Τέλος, τη μεγάλη πλευρά κάθε τριγώνου, δημιουργώντας τα μικρά τριγωνάκια.
Τελικά είναι πιό εύκολο και το σερβίρισμα.
Να δω ποιός θα πάρει πρώτος κομμάτι και θα χαλάσει το σχέδιο.
Κρατήστε και λίγο όρεξη για το επόμενο ποστ. Θα τρώγεται και ΄κείνο.


Ο κήπος είναι γεμάτος από αυτές τις εποχιακές και ντελικάτες μαργαρίτες. Σας τις χαρίζω.