Βροχερή η Κυριακή σήμερα και μας έκλεισε μέσα.
Μέχρι τώρα φοινίκια, που δεν ξέρω και πως γράφεται,
ήξερα κάτι σιροπιαστά γλυκά.
Οι βορειοελλαδίτες θα τα γνωρίζουν σίγουρα.
Ο Μάρκος όμως φοινίκια λέει του φοίνικες.
Τέσσερις μέρες ήταν εδώ δηλαδή στον κήπο και αλώνισε.
Πάνω στους φοίνικες, στα πεύκα, στα λέϊλαντ.
Τα κλάδεψε και τα περιποιήθηκε όπως ήξερε και όπως του είπα.
Και ήξερε πολύ καλά.
Έξυπνος στην δουλειά του, πρόθυμος, σβέλτος, διορατικός.
Ήξερε τι δικαιούται και τι υποχρεούται.
Εγώ ξέρει, έλεγε, λοιπόν....
Σκαρφάλωνε στα δένδρα με ευκολία γάτας.
Δούλευε όταν έλειψα και κάθισε μπροστά μου να ξεκουραστεί.
Όταν του είπα να ξεβοτανίσει είπε:
"θέλει υπομονή και δεν είμαι καλός"
Μπράβο Μάρκο.
Το μπράβο βέβαια έφτασε και στην τσέπη του.
Είπα ξεβοτανίσει και θυμήθηκα.
Σας είπα ότι κόψαμε τα πρώτα;
Γέλασε κανείς;
Φύτεψα 25-4 και η παραγωγή άρχισε ένα μήνα μετά.
Αγγουράκια, κολοκύθια και πιπεριές προς το παρόν.
Άρωμα γλύκα και νοστιμιά που δεν φαντάζεστε.
Γιαααα να ετοιμάζουμε τα τελάρα!!!
και ας με συγχωρήσουν όσοι δεν τους θυμάμαι,
ετοιμαστείτε για την e-λαϊκή.
Είναι πολύ ωραίο να βγαίνεις στην αυλή
και στο μπαλκόνι ακόμα για να "θερίσεις ότι έχεις σπείρει".
Σας το συνιστώ.