Παρατηρώ ότι η ανάρτηση με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα είναι μακράν
"Το μπουγαρίνι της Κατερίνας"
προφανώς για τις σχετικές πληροφορίες που αναζητά κάποιος.
Θα ήθελα να δώσω μερικές ακόμα από διάφορα sites
και από προσωπική εμπειρία.
Γιάσμινον το σαμπάκ (Jasminum sambac).
Ίασμος ο αραβικός
τόσο στην απλή (μπουγαρίνι, φούλι)
όσο και στην διπλανθή μορφή (γκραντούκα)
– από τη γαλλική του ονομασία Grand Duke de Toscane-.
Είδος γιασεμιού με μεγάλα αρωματικά μονά ή διπλά λουλούδια
που εμφανίζονται από νωρίς την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο.
Είναι φυτό ευαίσθητο στο κρύο και απαιτητικό σε ήλιο.
Θέλει συχνό αλλά λίγο πότισμα σε ένα καλό μείγμα χώματος,
από τύρφη, περλίτη και άμμο για καλή στράγγιση,
καθώς οι τριχοειδείς ρίζες του σαπίζουν εύκολα.
Αν και έχει ξηλώδη κορμό χρειάζεται στήριξη και χαλαρό δέσιμο με πανί
για να μη πληγωθεί ο κορμός μεγαλώνοντας .
Κλαδεύουμε στο τέλος του χειμώνα
ώστε την άνοιξη να πετάξει περισσότερους βλαστούς.
Αν αφήσουμε τις κορυφές ψηλώνει ανεξέλεγκτα. Αν τις κλαδέψουμε
φουντώνει, αποκτά πλούσιο φύλλωμα και ανθοφορεί περισσότερο.
Μετά το απάνθισμα κόβουμε στο σημείο γιατί θα πετάξει νέο βλαστό.
Τα φύλλα του θέλουν προσεκτικό καθάρισμα από την σκόνη και τα παράσιτα
που δημιουργούνται χαμηλά στον κορμό και στο κάτω μέρος των φύλλων.
Αντιμετωπίζουμε αυτό το πρόβλημα με ελαφρύ διάλειμμα
πράσινου σαπουνιού σε νερό. -Το προτιμώ από τα φυτοφάρμακα-.
Σκεπάζουμε το χώμα προσεκτικά για να μη πέσει νεροσάπουνο,
ψεκάζουμε τα φύλλα, σκουπίζουμε επισταμένως όπου χρειάζεται
και ξεβγάζουμε καταβρέχοντας καλά.
Φούλι όμως θυμάμαι στο πατρικό να ονομάζει η μητέρα ένα πράσινο θάμνο,
με μεγάλα λίγο χνουδωτά φύλλα με περίεργη μυρωδιά
και μικρά λευκορόζ άνθη με γλυκό δυνατό άρωμα.
Σε αναζήτηση εκείνου του φυτού το βρήκα με το όνομα
"Clerodendrum chinense "Pleniflorum"
κληρόδενδρο
και το θυμάμαι ακριβώς έτσι
ή ματωμένη καρδιά.
"Θα το συναντήσουμε σε λίγους παλιούς κήπους στη παραμεσόγειο χώρα"
Όπως βλέπετε τα άνθη του είναι ίδια με αυτά που έχει το μπουγαρίνι
αλλά σε λευκορόδινο χρώμα.
προφανώς για τις σχετικές πληροφορίες που αναζητά κάποιος.
Θα ήθελα να δώσω μερικές ακόμα από διάφορα sites
και από προσωπική εμπειρία.
Ίασμος ο αραβικός
τόσο στην απλή (μπουγαρίνι, φούλι)
όσο και στην διπλανθή μορφή (γκραντούκα)
– από τη γαλλική του ονομασία Grand Duke de Toscane-.
Είδος γιασεμιού με μεγάλα αρωματικά μονά ή διπλά λουλούδια
που εμφανίζονται από νωρίς την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο.
Είναι φυτό ευαίσθητο στο κρύο και απαιτητικό σε ήλιο.
Θέλει συχνό αλλά λίγο πότισμα σε ένα καλό μείγμα χώματος,
από τύρφη, περλίτη και άμμο για καλή στράγγιση,
καθώς οι τριχοειδείς ρίζες του σαπίζουν εύκολα.
Αν και έχει ξηλώδη κορμό χρειάζεται στήριξη και χαλαρό δέσιμο με πανί
για να μη πληγωθεί ο κορμός μεγαλώνοντας .
Κλαδεύουμε στο τέλος του χειμώνα
ώστε την άνοιξη να πετάξει περισσότερους βλαστούς.
Αν αφήσουμε τις κορυφές ψηλώνει ανεξέλεγκτα. Αν τις κλαδέψουμε
φουντώνει, αποκτά πλούσιο φύλλωμα και ανθοφορεί περισσότερο.
Τα φύλλα του θέλουν προσεκτικό καθάρισμα από την σκόνη και τα παράσιτα
που δημιουργούνται χαμηλά στον κορμό και στο κάτω μέρος των φύλλων.
Αντιμετωπίζουμε αυτό το πρόβλημα με ελαφρύ διάλειμμα
πράσινου σαπουνιού σε νερό. -Το προτιμώ από τα φυτοφάρμακα-.
Σκεπάζουμε το χώμα προσεκτικά για να μη πέσει νεροσάπουνο,
ψεκάζουμε τα φύλλα, σκουπίζουμε επισταμένως όπου χρειάζεται
και ξεβγάζουμε καταβρέχοντας καλά.
με μεγάλα λίγο χνουδωτά φύλλα με περίεργη μυρωδιά
και μικρά λευκορόζ άνθη με γλυκό δυνατό άρωμα.
Σε αναζήτηση εκείνου του φυτού το βρήκα με το όνομα
"Clerodendrum chinense "Pleniflorum"
κληρόδενδρο
και το θυμάμαι ακριβώς έτσι
"Θα το συναντήσουμε σε λίγους παλιούς κήπους στη παραμεσόγειο χώρα"
Όπως βλέπετε τα άνθη του είναι ίδια με αυτά που έχει το μπουγαρίνι
αλλά σε λευκορόδινο χρώμα.
Το δικό μου μπουγαρίνι εκτάκτως μου χάρισε ένα άνθος τον χειμώνα,
για την φροντίδα και τη ζεστασιά που του παρείχα. Σήμερα είναι στην αυλή γεμάτο πετάγματα και μπουμπούκια.
