Για το χατήρι της.

 

Τόσες ευχές για καλό μήνα όσες οι φουσκαλίτσες
και ας άργησα μια μέρα.





Τα γνωμικά του παππού
"Αν θέλεις να κάνεις φίλους, γίνε πρώτα εσύ"

Ξέρω τί είναι.

Είναι το φεγγάρι που αχνοπατώντας στο στερέωμα

μπαίνει σαν κλέφτης από το παράθυρο

και φωτίζει το δωμάτιο σαν να είναι μέρα.

Το φεγγάρι που κάθε ώρα αλλάζει χρώμα,

από άσπρο ασημί σε γλυκοκίτρινο

και άλλοτε πορφυρό πορτοκαλί.

Αλλάζει σχήμα κάθε στιγμή γεμίζοντας το σώμα του

για να φωτίσει όλο και πιο πολύ.

Μέχρι να διανύσει την απόσταση του ανοίγματος

με παρατηρεί επίμονα ως που να με ξυπνήσει

και να αιχμαλωτίσει το βλέμμα μου.

 

Το βρήκα! 

Αυτό είναι που μου κλέβει τον ύπνο αξημέρωτα..........

........ή μήπως δεν είναι αυτό?

Εχθές το βράδυ ήρθε το φθινόπωρο...

........και ο παππούς λέει.......

"Τώρα τι περιμένεις.... Άνοιξη;"

Λίγο ακόμα καλοκαίρι

Το μικρό καλοκαιράκι είναι εδώ

 Γλυκιά

 Ήπια

 Αρωματική μετάβαση

 Στο χειμώνα

Αργός αποχαιρετισμός

Από λίγους τυχερούς

Καλό μήνα Σεπτέμβρη

Τα γνωμικά του παππού

"Ένας πετεινός κοτσοβρακάτος

πάει στην πόλη και πάλι νάτος"

Υ.Γ. Μόλις τις τελευταίες ημέρες ο παππούς, (πατέρας μου) μας έδειξε ότι γέρασε. Πηγαίνουμε  στο σπίτι του εκατό φορές τη μέρα και κάθε φορά που μας βλέπει, λέει γελώντας το παραπάνω γνωμικό. 

Εύχομαι να είναι γερός και να μας πει πολλά γνωμικά ακόμα.