Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

Μοσχοβολούσε..μοσχοβολάει!!

Ένα μπουρίνι πέρασε πριν λίγο και με μπουρίνιασε.
Κόπηκε η σύνδεση και με έκοψε από ενδιαφέρουσες ασχολίες.
Με αποζημίωσε όμως χαρίζοντας αυτές τις εικόνες 
που μοιράζομαι μαζί σας.

Η νύχτα μέρα, λίγο μετά τις 11.20μ.μ.

Αστραπές 

Αναλαμπές

 Λάμψεις

Μπουμπουνητά

Χρώματα απίθανα

Και επιτέλους μετά από δεν ξέρω πόσες λήψεις...

...πέτυχα  το καλύτερο.

Μοσχοβολούσε ...μοσχοβολάει!!!

Δεν με πειράζει η διακοπή γιατί είδα, άκουσα, μύρισα,
ένιωσα την βροχή χωρίς ....ομπρέλα.
Αύριο πρωί πρωί θα συνεχίσω.



Καλό βράδυ.



Μην ξεχνάτε το κλικ τα δείχνει καλύτερα.

Τρίτη 1 Ιουνίου 2010

Δώστε τον τίτλο εσείς.

Χαμόγελο, αγάπη και καλή καρδιά.

Καλό μήνα.
Καλό καλοκαίρι.



...και ένα άλλο θαλασσί δρομάκι.... βάφτηκε κόκκινο.

Πόσο απάνθρωποι γίνονται οι άνθρωποι.





Παρασκευή 28 Μαΐου 2010

Τα χρώματα της θάλασσας.


 
Την αξία σε ένα κόσμημα δίνουν τρία στοιχεία κατά την γνώμη μου.
 Το υλικό κατασκευής όποιο και αν είναι αυτό. 
 Η εργασία και ο βαθμός δυσκολίας.
Η σύλληψη της ιδέας και το συναίσθημα που περιέχει.
Αυτό έχει και την μεγαλύτερη βαρύτητα.

Το υλικό και η εργασία το κάνουν αντικείμενο.
Η ιδέα και το συναίσθημα το κάνουν κομμάτι του εαυτού σου.

Ό,τι έχω δουλέψει μέχρι τώρα έτσι το είδα.
Αποτύπωσα σκέψεις, εντυπώσεις, συναισθήματα.
Χαρά,στεναχώρια, υπομονή, βιασύνη, ταραχή, γαλήνη, αναζήτηση...
Πολλοί το λένε ψυχοθεραπεία.
Εγώ το λέω σπουδή στον χαρακτήρα.
Μελέτη του είναι σου.
Όταν το βλέπεις τελειωμένο το διαβάζεις και ξέρεις...
Τότε δεν είναι κόσμημα, είναι κομμάτι του εαυτού σου.


Η μικρή και ταπεινή μου συμμετοχή στην έκθεση.




Πριν λίγο καιρό βρέθηκα σε μία παραλία.
Σε ένα όμορφο, ήρεμο και ζωντανό υδροβιότοπο.
Περπατώντας .... στην άμμο μάζεψα μερικά κοχύλια 
που ξεχώρισα μέσα από τόσα άλλα.
Ξεχώριζαν με το χρώμα, την καθαρότητα, το σχήμα τους.
Έλαμπαν, σκληρά και ευαίσθητα μαζί.
Τα κράτησα στα χέρια μου με κέρδισαν και τα πήρα.
Τα φύλαξα στο μυαλό και στην καρδιά, όπως κάτι που αγαπάμε.
Σκέφτηκα να τα δέσω με κάποιο τρόπο και να τα έχω πάντα.
Και τα έδεσα με ένα τρόπο ελεύθερο, χωρίς δεσμεύσεις.
Με μία αλυσίδα ασφαλή που δεν χρειάζεται να κόψεις ή να σπάσεις.
Απλά την ανοίγεις όπου θέλεις και ελευθερώνεσαι.
Ο δάσκαλος λέει ότι τα έργα, μας αντιπροσωπεύουν.
Αυτό το έργο με αντιπροσωπεύει στην κατασκευή και στην ιδέα.

Τα αγαπημένα μου κοχύλια.
Για το κύμα άκουσα πολλά, για τα κοχύλια περισσότερα.
Τα καλύτερα θα σας πω.


"Ότι φυλάκισα τα χρώματα της θάλασσας"


"Ότι έχει κάτι μαγικό"


"Ότι αγκαλιάζει τρυφερά"


Όλη η θάλασσα και το γαλάζιο του ουρανού στάθηκε εδώ.
Σε μια στιγμή αλλά για πάντα.


Και μόνο πάνω σε χοντρό αλάτι θα μπορούσαν να σταθούν
και να κρατήσουν όλα αυτά που έβαλα μέσα τους.
Όσα φαίνονται και όσα όχι.


Όλα εκείνα τα συναισθήματα που συνεργάστηκαν ...


για να κολυμπήσουμε μαζί στα χρώματα της θάλασσας.


Σε βαθιά και καταγάλανα νερά.


Σε όμορφες παραλίες.


Με συντροφιά  φίλους και  αγαπημένους.


 Με συντροφιά τον εαυτό μας.


Ας ταξιδέψουμε στα χρώματα της θάλασσας.





Μην ξεχνάτε το κλικ, τα δείχνει καλύτερα.

Τρίτη 25 Μαΐου 2010

Το κύμα.


 Αυτό είδα το απόγευμα πηγαίνοντας στην έκθεση
και μη μου πείτε ότι δεν είναι κόσμημα της φύσης.




Όταν τελείωσα κάποια κομμάτια από την πρώτη δουλειά με θέμα
  "το σπίτι    ως ιδέα"
 ερχόταν καλοκαίρι.
Τι πιο φυσικό να σκεφτώ το επόμενο έργο,
με θέμα από την θάλασσα που αγαπώ.
Έτσι γεννήθηκε "το κύμα"
Πώς μπορείς να κάνεις ένα κύμα δακτυλίδι;


Με φαντασία και μεράκι.


Πρώτα έγιναν οι μακέτες.


Μετά σχέδια πολλά, μετρήσεις και κόψιμο στο ασήμι.


Αυτό άρχισε να παίρνει μορφή και εγώ χαρά και ικανοποίηση.  


Εσείς μπορεί να μη βλέπετε κύμα
αλλά εγώ το έβλεπα συνεχώς μπροστά μου.


Όλα αυτά ως τις 20-5-2008
Τότε έγινε το πρώτο μέρος.
Σταμάτησα την σχολή και το κύμα έμεινε μισοτελειωμένο
αλλά πάντα στο μυαλό μου.



25-1-2009
Το έπιασα πάλι στα χέρια μου και οι κυμματισμοί έγιναν χειροπιαστοί.
Ή έχω τόση φαντασία που εγώ βλέπω στις καμπύλες κύματα.






 
Χαίρομαι πολύ που τότε κράτησα φωτογραφικό αρχείο.
Όχι σε κάθε στάδιο αλλά ικανοποιητικά ώστε
τώρα που το βλέπω εδώ, να το εκτιμώ περισσότερο.




 Το ένα μέρος της μικρής συμμετοχής μου λοιπόν είναι
  "το κύμα"


Με ένα κοχύλι μέσα...

...έτοιμο να σε δροσίσει.



Το κύμα άρεσε σε πολλές κυρίες.
Μερικές ξετρελάθηκαν, ήθελαν να το αγοράσουν.
Είμαι χαρούμενη και υπερήφανη.
Απέδωσα αυτό που είχα στο μυαλό μου και άρεσε πολύ.





Μην ξεχνάτε το κλικ στις εικόνες, τα δείχνει όλα καλύτερα.