Πέμπτη, 25 Δεκεμβρίου 2014

Από το 2009...





... ανταλλάσσουμε Χριστουγεννιάτικες ευχές μέσα από τα blogs 
σαν διαδικτυακοί φίλοι μα και αλλιώς όσοι γνωριστήκαμε περισσότερο.
Αναπολώντας καλές στιγμές και "ξεφυλλίζοντας" 
τις προηγούμενες σχετικές αναρτήσεις,
είδα με πόση επιμέλεια και φροντίδα τις ετοίμαζα.
Εφέτος για έκτη χρονιά, 
 χωρίς πολύ φροντίδα και επιμέλεια αλλά πάντα με αγάπη,
θέλω απλά να ευχηθώ σε όλους
Καλά Χριστούγεννα με αγαπημένους, για να είναι πιο όμορφα!!!
Να έχετε υγεία και χαρά στα σπίτια σας!!!

Θα επαναλάβω την ευχή που άρεσε κάποτε στον Κένταυρο
"Και του χρόνου να είμαστε καλά να ανταλλάξουμε ευχές"






...και ένα σπιτικό γλυκάκι να σας καλοπιάσω για τις πολλές μου απουσίες :)








Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Γλυκόπικρο





Η αγάπη που έχουμε στους ανθρώπους που χάνονται,
μοιράζεται πλέον σε εκείνους που μένουν.




 Στην Αλίκη που αγαπούσε τις πέτρες και "έφυγε" 29-10-2014
και στην οικογένειά της που τώρα αγαπάμε περισσότερο.








Αυτή η πρωτομηνιά φίλοι μου ήταν γλυκόπικρη,
γιατί έζησα απερίγραπτη χαρά και παράλληλα βαθύτατη λύπη.
Εύχομαι καλό υπόλοιπο του μήνα με μία παραίνεση.
Να δείχνουμε την αγάπη μας στους ανθρώπους,
κάθε ώρα και στιγμή με κάθε τρόπο.







Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Echinopsis oxygona!




Ο πανέμορφος κάκτος του Κωνσταντίνου,
ενός αξιλάτρευτου νεαρού έφηβου ανηψιού στην ευρύτερη οικογένεια,
μου έδωσε την λύση στην πρωτομηνιάτικη ανάρτηση.


Στις πενήντα οκτώ τέτοιες αναρτήσεις όλα αυτά τα χρόνια,
έχω εξαντλήσει σχεδόν τα άνθη της αυλής μου,
γι αυτό δανίζομαι τον κάκτο του να σας ευχηθώ με αυτόν




Καλό μήνα!










Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

Ορκομωσία!





 Τα νεότερα σύμβολα μιας αγαπημένης πόλης
 όπου έγιναν οι σπουδές των παιδιών μας,
 κλείνουν όμορφα αυτό τον κύκλο.



 Το παληκάρι μας είναι και επίσημα πτυχιούχος
έτοιμος για αγώνα ζωής.





Καλή σταδιοδρομία και επιτυχία σε ό,τι κάνεις αγόρι μου.










Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Στην Άστρια



Πιο πολύ αγαπώ εκείνα που φυτρώνουν μόνα τους
και με λίγη φροντίδα και προσοχή μεγαλώνουν
 και αποδίδουν ικανοποίηση, ομορφιά και ενίοτε καρπούς.


Το μπλε καλαμάκι


 Η μουσμουλιά σε ένα παρτέρι


 Ένα πευκάκι σε μία γλάστρα 


 ένα δεύτερο σε μία άκρη του κήπου.


 Μία αγγελικούλα στην άκρη της μάντρας


και άλλες πολλές μέσα στο γρασίδι.


 Μία πιτσάρδια που φύτρωσε στην άκρη του δρόμου
και από αλήτισσα έγινε κυρία σε γλάστρα :)
Αγιοκλήματα που φύτρωσαν εδώ κι εκεί μέσα στην αυλή,
τα οποία μεταφύτεψα και προκόβουν ευχαριστημένα
και πολλά άλλα....


Πιο πολύ από όλα αγαπώ αυτά που φυτρώνουν μόνα τους,
 παραμένουν πιστά στον σκοπό τους
και επιμένουν να ριζώσουν, να ευδοκιμήσουν και να αποδώσουν.....




Μέρες πριν αλλά και μετά την πρωτομηνιά, 
αναρωτιέμαι τί να αναρτήσω κατά την συνήθεια τόσων ετών
αλλά δεν βρίσκω τίποτα ή μάλλον η διάθεσή μου δεν βρίσκει
καθώς όπως είπε η κ. Ξωτικού:) ελάχιστες φορές έπιασα την μηχανή.
Όμως το τελευταίο σχόλιο της Άστρια με ευαισθητοποίησε
και δεν ξέρω γιατί μου έδωσε τον συνειρμό γι αυτή την ανάρτηση,
η οποία είναι χαρισμένη στην αγαπημένη μας!!!
και σε όλη την παρέα που είναι εδώ πιστή στον σκοπό της
και επιμένει να συγκινεί, να στηρίζει, να εμψυχώνει, να χαροποιεί
ακόμα και αν δεν το ξέρει.



Καλό μήνα αγαπημένοι
Καλό φθινόπωρο









Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Φύγαμε και ......... Καλή Παναγιά!













 

Φιλαράκια μου καλό υπόλοιπο
χωρίς φουρτούνες και κύματα.










Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Υπό πίεση......



Μόλις τώρα θυμήθηκα ότι εχθές
 έκλεισα πέντε χρόνια παρουσίας στον χώρο του blogging.
Η πίεση και το τρελό τρέξιμο των ημερών με απορόφησαν εντελώς.

 Χαλάλι όμως, δεν με πειράζει!

Λιτά, πιεστικά, αλλά πιστά,
θα γιορτάσω τα πέμπτα γενέθλια έστω και καθυστερημένα,
ενθυμούμενη τον ενθουσιασμό της αρχής 
 και κρατώντας τον οδηγό μου στο μέλλον.















 Να είμαστε καλά φίλοι μου
και να e-συναντιόμαστε με χαρά.









Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Υπάρχει και του βουνού...




 όμως αυτό



είναι θαλασσινό.








Καλό μήνα
με μυρωδιές καλοκαιριού και θάλασσας.








Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2014

Οδοιπορικό μνήμης και συγκίνησης στις Πόρτες...



...στην διώρυγα της Κασσάνδρας.


Στο βάθος η γέφυρα που αντικατέστησε το "Σάλι"


και διευκόλυνε το πέρασμα από τον Τορωναίο...


 
... στον Θερμαϊκό


Συνάντηση ογδοντάχρονων γιγάντων


συμμαθητών δημοτικού


μπροστά στην όμορφη σύγχρονη πλατεία


κοντά στα τελευταία εναπομείναντα προσφυγικά του 1922


 
 μάρτυρες της δύσκολης τότε ζωής.



Δίπλα στον μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου Γεωργίου
"Χίλια τετραγωνικά " λένε οι ντόπιοι και καμαρώνουν.


Με αυλές ανθοφορούσες


φροντισμένες, πολύχρωμες


και καρποφόρα που δηλώνουν καλοκαίρι.


Στο βάθος το Ποσείδι


Κι ένα απομεινάρι του τείχους της Αρχαίας Ποτίδαιας 
να βουτάει στον Θερμαϊκό!

Πώς να αντισταθείς σε ένα τέτοιο γαλάζιο!!!


 17 Μαϊου πρωί πρωί μέτρησα το δεύτερο.... 
 με θέα τον χιονισμένο ακόμα Όλυμπο.




Για χάρη του θείου και χαλάλι του.