Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Kόκκινη Πέμπτη.


 Σαν σήμερα κάθε χρόνο η μαμά έκανε τις ίδιες εργασίες.


 Πρώτα κρεμούσε ένα κόκκινο πανί έξω στην αυλή
για να θυμίζει ότι είναι Κόκκινη Πέμπτη.
Η μέρα που σταυρώσαν τον Χριστό.

  Μετά έβαφε κόκκινα αυγά με τον παραδοσιακό στολισμό.
Το χρυσάνθεμο και η αρμπαρόριζα
έβγαζαν τα καλύτερα σχέδια.

Τέλος ετοίμαζε το μεσημεριανό που ήταν πάντα φακές.



Έτσι κι εγώ χρόνια τώρα τηρώ το έθιμο της Κόκκινης Πέμπτης.
 αφού... της αφήσω ένα λουλούδι πρώτα.




ΚΑΛΗ   ΑΝΑΣΤΑΣΗ









Παρασκευή, 15 Απριλίου 2011

Για το Πασχαλινό τραπέζι.




Είναι γνωστό ότι εκτός από την γεύση που θα αφήσει ένα φαγητό, 
πρώτα κοιτάμε το σερβίρισμα και τη διακόσμηση.
Ένας απλός φυσικός τρόπος να δείξει η νοικοκυρά την αγάπη 
και το ενδιαφέρον στην οικογένεια,
έγινε τέχνη και επιστήμη στις μέρες μας και μας κατακλύζει.
Στο πνεύμα αυτό ας στολίσουμε λίγο ακόμα το Πασχαλινό τραπέζι 
να ξορκίσουμε τα δύσκολα.



Με ένα φύλλο σφολιάτας και ό,τι γέμιση θέλετε 
θα φτιάξουμε μια πλεξούδα.
Κόβουμε το φύλλο σε αυτό το σχήμα 
και χαράζουμε τις μεγάλες πλευρές ανά δύο εκατοστά περίπου.

 Η γέμιση που ετοίμασα είναι σπανάκι σωταρισμένο 
με κρεμμυδάκι και άνηθο σαν της σπανακόπιτας. 
Όταν κρύωσε στράγγισα και ανακάτεψα ένα πακέτο τυρί κρέμα.
Μπορείτε να βάλετε κατίκι Δομοκού, κίτρινο τυρί, 
ζαμπόν ή γέμιση τυρόπιτας.


 Κλείνουμε πρώτα τις μικρές πλευρές 
και πλέκουμε εναλλάξ τις λωρίδες σχηματίζοντας πλεξούδα.


 Τοποθετούμε σε πυρέξ και αλείφουμε με κρόκο αυγού
χτυπημένο πάντα με λίγο νερό.


 Εννοείται ότι εδώ μέσα αν είχε μια γλυκιά κρέμα, 
ή μήλο με καρύδι και κανέλα, ή κάτι με σοκολάτα,
θα ήταν στο τέλος του γεύματος και όχι στην αρχή.
Και βέβαια για τον πρωινό ή απογευματινό καφέ.
Αυτοσχεδιάστε.


 Το ωραίο είναι ότι αυτή την πρόταση 
της "γνωστής άγνωστης και αγαπημένης D", 
που μου αρέσει πολύ, την ετοιμάζω μόνο κάθε Πάσχα.


 Φέτος την έκανα πριν λίγες μέρες 
και σας την προτείνω ανεπιφύλακτα.
Μην ξεχνάμε και τον ευεργετικό ρόλο της κατάξυψης.





Αυτά για το Πάσχα.
Ως τότε όμως μέσα στις ημέρες νηστείας 
δεν μπορούμε να στερηθούμε την ζάχαρη.
Γι αυτό ας ετοιμάσουμε ένα αλλιώτικο χαλβά.
Ανοίγοντας το Google προχθές, είχε την συνταγή στις ειδήσεις.
Είπαμε ..... "κατακλυσμός"
Έκρινα ότι θα μου αρέσει και δεν έπεσα έξω.


 Τα υλικά που έγραφε ήταν:
7 ποτήρια νερό, 250 γρ.σιμιγδάλι χοντρό, 400 γρ. ζάχαρη,
2 βανίλιες, ξύσμα και χυμό από τρία πορτοκάλια, 
1/2 κούπας ινδοκάρυδο.


 Η εκτέλεση είναι πολύ απλή, όλα μαζί στην κατσαρόλα.
Ανακατεύουμε συνεχώς σε σιγανή-μέτρια φωτιά,
10 λεπτά περίπου μέχρι να πήξει.
Αφήνουμε να κρυώσει λίγο και βάζουμε σε φόρμα και στο ψυγείο.


Το ινδοκάρυδο είναι προαιρετικό αλλά επειδή μου αρέσει 
το έβαλα και το συνιστώ, του ταιριάζει.
Στόλισα επί πλέον με νεράντζι και περγαμόντο για χρώμα.
Είναι ελαφρύ, δροσερό και εύγευστο γλυκό,
που μπορείτε να προσαρμόσετε στις προτιμήσεις σας.
Αυτό που βλέπετε είναι η μισή δόση.




Καλές ετοιμασίες και καλή δύναμη σε ότι κάνετε.







Παρασκευή, 1 Απριλίου 2011

Σας είπα, εδώ θα μείνω...




...στην αγκαλιά του ξωτικού.




"Η ευχή άνθισε.......
......άνθισε Θαλασσένια μου !!!!
Σου την χαρίζω με όλη μου τη αγάπη !!!! "




Το μπουμπούκι έγινε άνθος 

και σκόρπισε ευωδιές αγκαλιές 

συγκίνηση και αγάπη.

Και δεν είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα.

Αλήθεια είναι.




Καλό μήνα σε όλους.








H "ευχή" είναι δώρο του ξωτικού.