Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Κάτω από μία ομπρέλα. Κάτω από ένα πλάτανο.


 Διακοπές ξεκούρασης.
Αγαλλίαση, γαλήνη, ηρεμία...


 Πέντε ώρες που κάνουν για πέντε μέρες.
Και μετά...


 "Εκείνος" κι εγώ, κάτω από ένα πλάτανο.
Τα είπαμε, τα ήπιαμε, συμφωνήσαμε, διαφωνήσαμε, τα βρήκαμε.
 Το είχα ανάγκη. 
Πόσο καλό μου έκανε ! ! !

 Πόσο κακό είναι να κάνεις παρέα με ... 
 τον εαυτό σου;

"Εκείνος" το ξέρει, δεν είναι κακό.









18 σχόλια:

ΦΟΥΛΗ είπε...

χρειάζεται που και που το τετατετ με τον εαυτό μας!!
καλησπέρα σου...

jokar είπε...

Δεν υπάρχει καλύτερο μέρος να τα βρεις με τον εαυτό σου από μιά παραλία κάτω από τη σκιά των δέντρων...
εσύ, αυτός, η φύση... εικόνες που μένουν απαλλαγμένες από συναισθηματισμούς...

Τhalassokrator είπε...

Πλάτανος.
Σημείο αναφοράς.
Σε κάνει να αναρωτιέσαι.
Εχει τόση αξία μιά σκιά?
Με λίγα λόγια ρίχνεις και μια κλεφτη ματιά στην δική σου σκιά.
Οπως πάντα υπέροχες αναρτήσεις Θαλασσένια.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης είπε...

Το να τα έχεις καλά με τον εαυτό σου είναι το πρώτο μεγάλο βήμα.

Εσύ είσαι η πρώτη και καλύτερη παρέα του εαυτού σου.Για αυτό όποτε υπάρχει ένα πρόβλημα πρέπει να το συζητάτε οι δυό σας.

Και τα υπόλοιπα θα γίνουν πιο εύκολα...

Καλή δου μέρα.

Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης είπε...

Υ.Γ.:Ευτυχώς δεν είμαι στην Αθήνα.Να είναι καλά το εξοχικό προς Ν.Μάκρη μεριά και μόνιμη κατοικία πλέον των γονιών μου.

Θεία Θ είπε...

Πολύ καλή παρέα, αληθινά!
Έχετε τα ίδια γούστα και δεν θα σ' εγκαταλείψει ποτέ!

(τελικά η καλύτερη ξεκούραση είναι η ανασυγκρότηση)

anthivolon είπε...

Ωραία συνάντηση πραγματικά!! Όμως νομίζω ότι "Εκείνον" τον έχουμε απέναντί μας κάθε μέρα και κάθε στιγμή. Προσωπικά θα ΄θελα να μείνω λίγο μακρυά του, να μη με ελέγχει, να μη με λογοκρίνει, να μη του δίνω λογαρισμό βρε παιδί μου.... Όμως είναι αδύνατον.... παντού και πάντα απέναντί μου...αυστηρός κριτής όλων των πράξεών μου!!
Καλό απόγευμα

AMANTA είπε...

Η μυρωδιά του πλάτανου, είναι χαραγμένη στη μνημη μου, απ τα παιδικά μου χρόνια. Είμαι σίγουρη ότι μέσα στη δροσιά του κάνεις την καλύτερη κουβέντα. Καλό μήνα Θαλασσένια!

ηλιογράφος είπε...

"Πέντε ώρες που κάνουν για πέντε μέρες", αυτή είναι και η ουσία των ταξιδιών!

VAD είπε...

E,καλά τωρα,μην κανεις και δημοψηφισμα,πλάτανος και με διαφορά,και ν'αγναντεύεις τη θάλασσα χωρίς να σ'ενοχλεί κανείς παρείσακτος,όμορφες στιγμές ηρεμίας,περισυλλογής,συζήτησης με τον εαυτό σου...

Eva F. είπε...

Αχ! Θαλασσένια μου να μου δινόταν και μένα αυτή η ευκαιρία!....
Τι όμορφο που το βρήκα όλο αυτό το σκηνικό!.... έτσι όπως το μετέφερες!.....
Την άλλη φορά κάλεσέ με και μένα σε παρακαλώ χωρίς όμως να διώξουμε τον Πλάτανο! :)
Να είσαι καλά με... τον εαυτό σου!...
Φιλιά απο την έρημη Αθήνα!!!!

Και λοιπόν;E allora? είπε...

λατρεύω αυτές τις ψάθινες ομπρέλες παρέα με ένα βιβλίο...ή φραπε+τάβλι+φιλενάδα

καλό βράδυ
χχχ

Άιναφετς είπε...

Τις ξέρω τις σκιές...τις ξέρω αυτές τις συζητήσεις είναι καλό να γίνονται...και ξέρω πως όλα είναι μεσ΄το πρόγραμμα...
Να περνάς καλά Θαλασσένια μου όπου και να βρίσκεσαι!
ΑΦιλιά Σκιαθίτικα! :)

Γκιωνης είπε...

. Νά 'ξερα που είναι αυτός ο πλάτανος, μήπως βρώ κι εγώ "εκείνον", γιατί μού φαίνεται έχω πολύ καιρό να βρεθούμε και να μιλήσουμε......

Katerina είπε...

αφήνω τον πλάτανο
και αράζω κάτω από την ομπρέλα
μπροστά στην θάλασσα!!!


τυχαία σε βρήκα αλλά... μου άρεσε πολύ και λέω να μείνω ακόμη λίγο :)

nikiplos είπε...

Έτσι είναι... δεν μπορείς να μην "τα βρεις" με "εκείνον"... Είναι ο πολυέλαιος εγωισμός που θα πράξει τη συμφιλίωση...

Τελικά, μένει ο πλάτανος, η θάλασσα, ο φλοίσβος, τα γέλια παιδιών που ακούγονται μακριά, ο διάπυρος ήλιος και η πούλια που σημαίνει το γιόμα. Μετά έρχονται τα άστρα για να συνομιλήσεις τις απόκρυφες σκέψεις σου... Γαλήνη, ξαστεριά, θέρος...

φιλιά και καλά να περνάς

VAD είπε...

Eλα και σου έχω αφιέρωση...

Καλο Δεκαπενταύγουστο...

Thalassenia είπε...

Σας ευχαριστώ πολύ για την παρουσία και τις σκέψεις σας.

Φιλιά θαλασσένια.